Jak wiele musimy powiedzieć, by nas słyszano w chwili, gdy milczymy.

Niektórzy powiedzieli wszystko, zanim jeszcze otworzyli usta.

W słońcu ludzie wyglądają tak, jakby zasługiwali na to, aby żyć. W deszczu zaś wyglądają, jakby to, co najgorsze mieli jeszcze przed sobą.

Nazwy dni różnią się między sobą: noc ma tylko jedną nazwę.

Ile razy musisz powtórzyć, kim jesteś, zanim staniesz się takim naprawdę?

Póki jest mowa o miłości, kobieta uwierzy we wszystko.

Tchórzem, prawdziwym tchórzem jest tylko ten, kto boi się własnych wspomnień.

Jedyne co wolne w naszej cywilizacji, to wiatr.

Istota wspomnień polega na tym, że nic nie przemija.

Nie zawsze należy się przedzierać aż do samego końca. Przecież można tak wiele napotkać po drodze.

Być może każdy twój oddech jest ostatnim tchnieniem kogoś innego.

Trudno jest powiedzieć akurat tyle, ile się chce powiedzieć.

Kto dziś mówi kochajcie się, wie, że niewiele czasu zostało na miłość.

Najpodlejszy z ludzi to ten, któremu spełniły się wszystkie marzenia.

W ciemnościach waga słów jest podwójna.

Dobrze jest nienawidzić samego siebie, ale tylko od czasu do czasu.

Każdy język ma swój specyficzny rodzaj milczenia.

Trzeba umieć dawać nawet bez powodu, w przeciwnym bowiem razie traci się wprawę w dawaniu.

Nie chce już myśli, które chwytają zębami. Pragnie takich, które ułatwiają oddychanie.