Cytaty aforyzmy sentencje myśli biografie

Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Cytaty » Fiodor Dostojewski

Fiodor Dostojewski (1821 — 1881) pisarz rosyjski;

Więcej: biografia Fiodora Dostojewskiego, pozytywizm, autorzy na literę D.

Zobacz też cytaty o Fiodorze Dostojewskim.

Książki w serwisie:
  — Zbrodnia i kara

Ci, którzy cytowali chętnie Fiodora Dostojewskiego, cytowali również słowa:
Paulo Coelho, Antoine'a de Saint-Exupéry'ego, Jonathana Carrolla.

Znaleziono 58 cytatów Fiodora Dostojewskiego.

Anioł nigdy nie upada. Diabeł upada tak nisko, że nigdy się nie podniesie. Człowiek upada i powstaje.

Zobacz też: anioły, człowiek, diabeł, upadek.

Bez cierpienia nie zrozumie się szczęścia.

Zobacz też: cierpienie, szczęście, zrozumienie.

Kogo Bóg darzy wielką miłością, w kim pokłada wielkie nadzieje, na tego zsyła wielkie cierpienie, doświadcza go nieszczęściem.

Zobacz też: Bóg, cierpienie, miłość, nieszczęście.

Życie to raj, do którego klucze są w naszych rękach.

Zobacz też: klucz, Raj, ręka, życie.

Stań się słońcem, a wszyscy cię zobaczą.

Zobacz też: słońce.

[...] rozpoczęło się od przypadku, od pewnego zupełnie przypadkowego przypadku, który w najwyższym stopniu mógł być i mogło go nie być.

Zobacz też: przypadek.

Tym ostatnim desperackim spojrzeniem chciała wyssać bodaj cień nadziei. Ale nadziei nie było [...].

Zobacz też: nadzieja.

Ha, cóż, cierpienie to także rzecz dobra. Pocierp.

Zobacz też: cierpienie.

Myśli jego były w rozsypce. W ogóle trudno mu było myśleć w tej chwili o czymkolwiek. Rad by odrętwieć od dna, zapomnieć o wszystkim, potem się obudzić i zacząć zupełnie na nowo...

Zobacz też: myśl.

Nie, z dwojga złego już lepiej nie myśleć o niczym!

Zobacz też: myślenie.

Cierp i ty, lżej mi będzie!

Zobacz też: cierpienie.

Nie trzeba róść, gdzie nas nie posiano.

Zobacz też: dobre rady.

Żył jak gdyby ze spuszczonym wzrokiem [...].

Zobacz też: wzrok, życie.

Wskrzesiła ich miłość, serce każdego z nich miało w sobie niewyczerpalne źródło życia dla serca drugiego.

Zobacz też: miłość, serce.

W biedzie człowiek jeszcze zachowuje szlachetność wrodzonych uczuć, natomiast w nędzy - nikt i nigdy.

Zobacz też: bieda, szlachetność.

[...] co innego słowa, co innego czyny [...].

Zobacz też: czyn, słowo.

Tak to zwykle bywa: człowiek uczciwy i uczuciowy bawi się w szczerość, człowiek zaś interesów nastawia ucha, a potem przy okazji pożera cię z kościami.

Zobacz też: szczerość.

[...] kłamstwo zawsze można przebaczyć; kłamstwo - to rzecz pożyteczna, gdyż wiedzie do prawdy.

Zobacz też: kłamstwo, prawda.

[...] była uczuciowa, jednak nie ckliwie sentymentalna; nieśmiała i ustępliwa, lecz tylko do pewnych granic: w niejednym mogła ustąpić, zgodzić się na niejedno, nawet gdy to było sprzeczne z jej zapatrywaniami, ale zawsze istniała taka granica uczciwości, zasad i niezbitych przekonań, do której przekroczenia nie potrafiłyby jej zmusić żadne okoliczności.

Zobacz też: granice.

[...] dotrzesz do takiej granicy, że gdy jej nie przekroczysz - będziesz nieszczęśliwa, a gdy przekroczysz - może jeszcze nieszczęśliwsza...

Zobacz też: granice.

Strony: pierwsza | poprzednia | 1 | 2 | 3 | następna | ostatnia