Gabriel García Márquez — Rzecz o mych smutnych dziwkach » narrator (3)

W seksie szukamy pociechy, gdy cierpimy na niedostatek miłości.

Gabriel García Márquez — Opowiadania (Morze utraconego czasu)

[...] kochał ją tak bardzo i od tak dawna, że nie mógł już pojąć żadnego innego cierpienia, które by nie zaczynało się od [niej].

Gabriel García Márquez — Opowiadania (Nataniel składa wizytę)

Siedziała jak osoba czekająca na kogoś, kto może lada chwila nadejść. Siedziała smutna jak ktoś, kto czeka na tę chwilę od dawna, od samego urodzenia albo i wcześniej; być może nawet wcześniej niż od dnia narodzin oczekiwanej osoby.

Gabriel García Márquez — Opowiadania (Niewiarygodna i smutna historia niewinnej Erendiry i jej niegodziwej babki)

[...] mężczyźni, jeśli chodzi o kobiety, są tępi.

Gabriel García Márquez — Rzecz o mych smutnych dziwkach » narrator (2)

Wtedy zapłakałem nad nią, i nad sobą zapłakałem, i pomodliłem się gorliwie o to, ażeby już nigdy więcej jej nie spotkać do końca dni swoich.

Gabriel García Márquez — Dziecko na niebie (1)

Ludzie, których kochamy, powinni umierać razem ze swoimi rzeczami.

Gabriel García Márquez — Rzecz o mych smutnych dziwkach » narrator (3)

[...] tą niewidzialną siłą, która wprawia świat w ruch, nie są miłości szczęśliwe, ale nieszczęśliwe właśnie.

Gabriel García Márquez — Opowiadania (Sztuczne róże)

[...] jeżeli chcesz być szczęśliwa, nie zwierzaj się obcym.

Gabriel García Márquez — Rzecz o mych smutnych dziwkach » Rosa Cabarcas (1)

Nawet moralność jest kwestią czasu [...].

Gabriel García Márquez — Rzecz o mych smutnych dziwkach » Casilda Armenta (5)

Nie ma gorszego nieszczęścia jak umierać w samotności.

Gabriel García Márquez — Rzecz o mych smutnych dziwkach » narrator (3)

Odkryłem, że nie jestem zdyscyplinowany z przyrodzenia, ale w wyniku reakcji na swe bałaganiarstwo; że wydaję się szczodry, ażeby skryć swoje sknerstwo, że jestem przesadnie ostrożny z powodu czarnowidztwa, że jestem pojednawczy, by nie ulec hamowanej złości, że jestem punktualny, bo nie chcę, by się ktokolwiek dowiedział, jak mało mnie obchodzi cudzy czas.