John Maxwell Coetzee — Zapiski ze złego roku (17. O inteligentnym projekcie)

Nie pytaj, to ci nie nakłamią [...].

John Maxwell Coetzee — Zapiski ze złego roku (06. O systemach naprawadzania na cel)

[...] on nie lubi pisać na komputerze [...], woli ściskać w garści pióro i czuć, jak drugim końcem wyłażą wyrazy. To niezrównane uczucie, [...] kiedy wyraz przychodzi na świat, aż dreszcz człowieka przenika.

John Maxwell Coetzee — Zapiski ze złego roku (03. O demokracji)

[...] im mniej istotnych różnic dzieli dwa obozy, tym zajadlej się one nienawidzą.

John Maxwell Coetzee — Zapiski ze złego roku (20. O rabunku)

Historia nabiera życia dopiero wtedy, gdy stwarzamy dla niej miejsce we własnej świadomości; nikt nie ma prawa obarczać takim brzemieniem żadnego wolnego człowieka.

John Maxwell Coetzee — Zapiski ze złego roku (07. Pocałunek)

Miłość: to, za czym do bólu tęskni serce.

John Maxwell Coetzee — Zapiski ze złego roku (03. O demokracji)

Demokracja nie pozwala uprawiać polityki poza obrębem systemu demokratycznego. W tym sensie jest ona ustrojem totalitarnym.

John Maxwell Coetzee — Zapiski ze złego roku (06. O systemach naprawadzania na cel)

[...] niby po co ma się tyłek? Kto nie używa, temu i tak ubywa.

John Maxwell Coetzee — Zapiski ze złego roku (01. Sen)

Tamten świat jest smutny i przygaszony.

John Maxwell Coetzee — Zapiski ze złego roku (01. O pochodzeniu państwa)

Państwo nie dba o to, czy obywatel będzie żył, czy umrze. Dla państwa i jego archiwów istotne jest wyłącznie ustalenie, czy obywatel żyje, czy umarł.

John Maxwell Coetzee — Zapiski ze złego roku (01. O pochodzeniu państwa)

Wszelkie próby prowadzenia systematycznej, ponadpolitycznej dyskusji o polityce są daremne.

John Maxwell Coetzee — Zapiski ze złego roku (10. O narodowym wstydzie)

Czy hańba jest stanem istnienia, który miewa rozmaite odcienie i stopnie? Jeśli istnieje coś takiego jak dno hańby, czy może też być hańba płytka, powierzchowna? Budzi się pokusa, żeby zaprzeczyć: kto raz się zhańbi, ten jest zhańbiony i kropka.

John Maxwell Coetzee — Zapiski ze złego roku (17. O inteligentnym projekcie)

Skoro żaden człowiek na świecie nie ma najmniejszego pojęcia, jak zrobić z niczego muchę domową, to czy wniosek, że zapewne poskładała ją inteligencja wyższa od naszej, wolno nam lekceważyć jako intelektualnie naiwny?

John Maxwell Coetzee — Zapiski ze złego roku (18. O Zenonie)

[...] porządek, który widzimy we wszechświecie, może wcale nie tkwi w nim samym, lecz w paradygmatach myśli, jakie weń wprowadzamy.

John Maxwell Coetzee — Zapiski ze złego roku (18. O Zenonie)

Matematyka [...] równie dobrze może być prywatnym językiem, zastrzeżonym dla ludzkich istot o ludzkich mózgach, w którym coś bazgrzemy po ścianach swojej jaskini.

John Maxwell Coetzee — Zapiski ze złego roku (19. O prawdopodobieństwie)

[...] hańba, infamia, jest jak guma do żucia: przykleja się do wszystkiego, czego dotknie.

John Maxwell Coetzee — Zapiski ze złego roku (17. O myśleniu)

[...] cóż w najściślejszym sensie znaczy stwierdzenie, że sześć milionów śmierci to w sumie coś gorszego niż jedna śmierć? To nie paraliż rozumu sprawia, że stajemy się bezradni w obliczu tego pytania. Błąd tkwi w samym pytaniu.