Jonathan Carroll — Szklana Zupa (Część II: Nakarm mną swoją siostrę)

To, że milczę, nie znaczy, że nie mam nic do powiedzenia.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Rez Sahara i 25 Myszy)

Nigdzie nie jesteśmy bardziej samotni, niż leżąc w łóżku, z naszymi tajemnicami i wewnętrznym głosem, którym żegnamy lub przeklinamy mijający dzień.

Jonathan Carroll — Poza ciszą

Zapytałam dziecko niosące świeczkę: - Skąd pochodzi to światło? Chłopczyk natychmiast ją zdmuchnął. - Powiedz mi, dokąd teraz odeszło - odparł. - Wtedy ja powiem ci, skąd pochodzi.

Jonathan Carroll — Poza ciszą

Żadna wielka miłość nie umiera do końca. Możemy strzelać do niej z pistoletu lub zamykać w najciemniejszych zakamarkach naszych serc, ale ona jest sprytniejsza - wie, jak przeżyć.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Wielkie, głębokie "może")

Niektóre kobiety są po to, by je wielbić, inne - żeby je bzykać. Problem mężczyzn polega na tym, że ciągle mylą pierwsze z drugimi.

Jonathan Carroll — Dziecko na niebie » Phil Strayhorn (Część druga: 3)

[...] zawsze istnieje możliwość pomyłki co do ludzi, których kochamy. To najgorszy błąd, jaki można popełnić.

Jonathan Carroll — Poza ciszą

Zakochaj się, a każdy wszędzie, wszystkie rzeczy, wszystkie słowa oznaczać będą „miłość”. To samo dzieje się, kiedy kogoś utracisz.

Jonathan Carroll — Dziecko na niebie » Phil Strayhorn (1)

„W życiu najczęstsze są dwie sytuacje: albo coś spieprzyłeś, albo ktoś kazał ci spieprzać”

Jonathan Carroll — Poza ciszą

Człowiek może postąpić dziesięć razy źle, potem raz dobrze i ludzie z powrotem przyjmują go do swoich serc. Ale jeśli postąpi odwrotnie: dziesięć razy dobrze, a potem raz źle, nikt już więcej mu nie zaufa.

Jonathan Carroll — Głos naszego cienia (Część trzecia: 7.)

Dzisiaj jest pierwszym dniem reszty twojego życia. Nic bardziej prawdziwego.

Jonathan Carroll — Poza ciszą

Prawda jest jak tlen, otrzymasz zbyt wiele i się rozchorujesz.

Jonathan Carroll — Szklana Zupa (Część I: Myjąc bawołu)

Jeśli chcesz, by cię objęto, otwórz ramiona.

Jonathan Carroll — Kraina Chichów (Epilog)

Właściwie myślę, że bardziej za nią tęsknię niż ją kochałem.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka ("Mój Iiif!")

[...] prawdziwa miłość jest zawsze chaotyczna. Gubisz się, tracisz trzeźwy osąd. Nie umiesz się bronić. Im większa miłość, tym większy chaos.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Wielkie, głębokie "może")

Na nocnym stoliku stała szklanka z wodą. Podniósł ją. - Większość znanych mi kobiet przypomina tę szklankę wody. Ty jesteś morzem.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Pieprz i ołówki)

Tak to już jest, że kobiety złoszczą się, denerwują lub są rozczarowane mężczyznami z tego czy innego powodu. To nieuchronne. Im bardziej cię przedtem kochały, tym większy zawód sprawiasz im na końcu. Dajesz za mało albo za dużo. Zły kolor, zły czas, zły gest. Powiedz komplement, a zbędą cię wzruszeniem ramion lub zimną uwagą typu: „Spostrzegawczy jesteś”.

Jonathan Carroll — Szklana Zupa (Część I: Księżyc na człowieku)

Część naszego życia polega na poszukiwaniu tej jednej osoby, która zrozumie naszą historię. Często okazuje się, że wybraliśmy niewłaściwie. Człowiek, o którym sądziliśmy, że rozumie nas najlepiej, odnosi się do nas później ze współczuciem, obojętnością albo wręcz antypatią. Z kolei ludzie, których obchodzimy, dzielą się na dwie grupy: tych, którzy nas rozumieją i tych, którzy wybaczają nam najgorsze grzechy. Rzadko zdarza się trafić na kogoś, kto ma obie te cechy naraz.

Jonathan Carroll — Dziecko na niebie » Phil Strayhorn (4)

Świat niczego od ciebie nie potrzebuje, ale ty musisz mu coś dać. Dlatego żyjesz. Jeśli się teraz zabijesz - niczym się nie różnisz od miliardów innych czaszek, które leżą pod ziemią. Jeśli dasz coś światu, nawet coś nietrwałego, wygrasz.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Hietzl)

Nietzsche powiedział, że czasem dochodzimy do momentu, w którym robi się tak źle, że można uczynić tylko jedno z dwojga - śmiać się albo oszaleć. Dzisiaj trzecią możliwością jest taniec.

Jonathan Carroll — Szklana Zupa (Część druga: Dinozaurowa modlitwa)

Jedna z najokrutniejszych lekcji życia (oraz śmierci): To, co się liczy dla nas, nie musi się liczyć dla innych, nawet jeżeli jesteśmy sobie bliscy. Inni niekoniecznie kochają to, co my, czy nienawidzą to, co my. Nasza prawda bywa dla nich kłamstwem.