Prawdziwa siła człowieka tkwi nie w uniesieniach, lecz w niewzruszonym spokoju.

Miłość daje, ale niczego nie żąda.

Czas się nie śpieszy - to my nie nadążamy.

Czas jest poza nami i przed nami, przy nas go nie ma.

Można być mądrym nie przeczytawszy ani jednej książki; wierząc zaś we wszystko, co jest napisane w książkach, nie można nie być głupcem.

Język kobiety zrozumieją tylko kobiety.

Ludzie są nieszczęśliwi, kiedy żyją tylko dla siebie.

I w ciężkiej chorobie tkwi dobro. Kiedy ciało słabnie, silniej czuje się duszę.

Kochać znaczy czynić dobro.

Pożyteczna praca jest zawsze cicha i niezauważalna.

Tylko miłość wyzwala zamkniętego w ciele ducha.

Kochać po ludzku to umieć przejść od miłości do nienawiści.

Nauka to pokarm dla rozumu.

Dobro rodzi się wtedy, gdy ludzie zapominają o sobie.

Lęk człowieka przed śmiercią jest świadomością grzechu.

Szczęśliwe rodziny są jednakowe. Każda nieszczęśliwa rodzina jest nieszczęśliwa na swój własny sposób.

Żeby coś robić, trzeba mieć nadzieję, że się to zrobi.

Jeśli człowiek pragnie radości, nie może się gniewać.

Ten, kto nic nie robi, ma zawsze wielu pomocników.

Dzieci mają tylko żyć, dorośli tylko walczyć.