Vladimir Jankélévitch — To co nieuchronne

[...] wszyscy jesteśmy potencjalnymi nieboszczykami, ale niektórzy z nas mają jeszcze przed sobą sporo czasu [...].

Vladimir Jankélévitch — To co nieuchronne

Stała, choć utajona obecność śmierci uwzniośla życie, obdarza naszą egzystencję pasją, ferworem, energią. Można powiedzieć, że to, co nie umiera, nie żyje.

Vladimir Jankélévitch — To co nieuchronne

Śmierć warunkuje egzystencję. Przyznaję rację tym wszystkim, którzy mówili, że śmierć nadaje życiu sens, a jednocześnie pozbawia życie sensu. Śmierć jest nonsensem, który nadaje życiu sens.

Vladimir Jankélévitch — To co nieuchronne

Moim zdaniem, gdybyśmy mieli się całkowicie wyzbyć przemocy, zrezygnować z przeciwstawiania się złu siły – jak to zalecają Tołstoj czy Gandhi – nadal znajdowalibyśmy się pod nazistowską okupacją.

Vladimir Jankélévitch — To co nieuchronne

Śmierć jest nieuchronna i nieodwracalna, ale też przypieczętowuje po wsze czasy czyjąś egzystencję, to, że ktoś był, fakt niezbywalny, nieusuwalny, niezniszczalny...

Vladimir Jankélévitch — To co nieuchronne

Człowiek zrozpaczony może pragnąć tylko jednego: własnej śmierci.

Vladimir Jankélévitch — To co nieuchronne

[...] śmierć to przejście z formy w brak formy.

Vladimir Jankélévitch — To co nieuchronne

Krytykowanie niektórych praktyk medycznych za to, że stanowią pogwałcenie natury to zwykłe nieporozumienie. Lekarz nic innego nie robi, cały czas walczy z naturalnymi procesami.

Vladimir Jankélévitch — To co nieuchronne

Na naukę umierania jest, z definicji, zawsze za późno.

Vladimir Jankélévitch — To co nieuchronne

Jedyne, co zawsze pozostanie nieuleczalne, to śmierć, choroba chorób. Chorobę – z definicji – można leczyć. Wyjątkiem jest śmierć, choroba tych, którzy mają się doskonale.

Vladimir Jankélévitch — To co nieuchronne

Obawa przed rozpaczą, obawa przed strachem jest matką wielu niedorzeczności. Lęk przed śmiercią może prowadzić do obłędu, zwłaszcza jeśli ktoś zbyt dużo o tym wszystkim myśli, jeśli usiłuje oswoić tę przeraźliwą rzecz, jaką jest śmierć.

Vladimir Jankélévitch — To co nieuchronne

Każde życie można przedłużyć, wszystkie choroby są uleczalne, oprócz choroby chorób, choroby szczególnej, jaką jest śmierć. Na tę chorobę zapadają zarówno zdrowi, jak i chorzy. Ci, którym coś dolega, oraz ci, którzy czują się wyśmienicie.

Vladimir Jankélévitch — To co nieuchronne

Myślę o śmierci, aby nad nią zapanować, co jednak nie przeszkodzi mi dokonać żywota. Kiedy jednak myślę o śmierci, znajduję się poza nią, na zewnątrz. Jestem w obrębie śmierci ponieważ umrę, natomiast wymykam się jej, kiedy o niej myślę.

Vladimir Jankélévitch — To co nieuchronne

Nie istnieją dolegliwości, które byłyby a priori nieuleczalne. Istnieją jedynie choroby, których obecnie nie potrafimy jeszcze leczyć.

Vladimir Jankélévitch — To co nieuchronne

W ludzkiej polis nie ma lepiej uporządkowanego miejsca niż cmentarz.

Vladimir Jankélévitch — To co nieuchronne

Nekrofilia to jeden z głównych rysów cywilizacji chrześcijańskiej, składnik tak zasadniczy, że nawet religie brzydzące się trupami, takie jak judaizm, uległy w tej kwestii chrystianizacji.

Vladimir Jankélévitch — To co nieuchronne

Chrześcijaństwo jest religią miłości, ale ma także rewers, stronę mroczną: miłość do śmierci.