Zbigniew Herbert — Pan Cogito (Przesłanie Pana Cogito)

idź wyprostowany wśród tych co na kolanach

Zbigniew Herbert — Struna światła (Napis)

we mnie jest płomień który myśli
i wiatr na pożar i na żagle

Zbigniew Herbert — Pan Cogito (Przesłanie Pana Cogito)

[...] bądź odważny
w ostatecznym rachunku jedynie to się liczy

Zbigniew Herbert — Napis (* * *)

Zasypiamy na słowach
budzimy się w słowach

Zbigniew Herbert — Napis (Świt)

To, co walczy o światło, jest śmiertelnie kruche.

Zbigniew Herbert — Pan Cogito (Przesłanie Pana Cogito)

powtarzaj wielkie słowa powtarzaj je z uporem
jak ci co szli przez pustynię i ginęli w piasku

Zbigniew Herbert — Pan Cogito (Pan Cogito szuka rady)

Tyle książek słowników
opasłe encyklopedie
ale nie ma kto poradzić

zbadano słońce
księżyc gwiazdy
zgubiono mnie

Zbigniew Herbert — Pan Cogito (Pan Cogito biada nad małością snów)

I sny maleją

Zbigniew Herbert — Pan Cogito (Stary Prometeusz)

[...] śmieje się cicho. Jest to teraz jego jedyny sposób wyrażenia niezgody na świat.

Zbigniew Herbert — Pan Cogito (Przesłanie Pana Cogito)

Bądź wierny Idź

Zbigniew Herbert — Pan Cogito (Przesłanie Pana Cogito)

ocalałeś nie po to aby żyć
masz mało czasu trzeba dać świadectwo

Zbigniew Herbert — Pan Cogito (Rozmyślania o ojcu)

wybuchamy śmiechem
gdy mówią jak mało trzeba
aby się pojednać

Zbigniew Herbert — Pan Cogito (Matka)

Wyciągnięte ręce świecą w ciemności jak stare miasto.

Zbigniew Herbert — Pan Cogito (Pan Cogito rozmyśla o cierpieniu)

należy zgodzić się
pochylić łagodnie głowę
nie załamywać rąk
posługiwać się cierpieniem w miarę łagodnie
jak protezą
bez fałszywego wstydu
ale także bez pychy

Zbigniew Herbert — Napis (Kropka)

W istocie kropka [...] jest kością sterczącą z piasku, zatrzaśnięciem, znakiem katastrofy. Jest interpunkcją żywiołów. Ludzie powinni posługiwać się nią skromnie i z należytą powagą, jak zwykle, gdy wyręczają los.

Zbigniew Herbert — Pan Cogito (Pan Cogito obserwuje w lustrze swoją twarz)

tak to przegrałem turniej z twarzą

Zbigniew Herbert — Pan Cogito (Pan Cogito a ruch myśli)

Myśli chodzą po głowie
mówi wyrażenie potoczne

wyrażenie potoczne
przecenia ruch myśli

Zbigniew Herbert — Napis (Praktyczne przepisy na wypadek katastrofy)

Głowę nosić nisko. Mieć stale wolne obie ręce. Pielęgnować mięśnie nóg.

Zbigniew Herbert — Pan Cogito (Żeby wywieść przedmioty)

Żeby wywieść przedmioty z ich królewskiego milczenia, trzeba albo podstępu, albo zbrodni. [...] podpalony dom gada wielomównym językiem ognia, językiem zdyszanego epika, to o czym długo milczało łóżko, kufry, zasłony.

Zbigniew Herbert — Pan Cogito (Co myśli Pan Cogito o piekle)

Kto ma lepszą sztukę, ma lepszy rząd - to jasne.