Cytaty aforyzmy sentencje myśli biografie

Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Biografia Gabriela G. Márqueza

Gabriel García Márquez (ur. 6 marca 1927 roku), kolumbijski powieściopisarz, dziennikarz i działacz społeczny.

Zobacz cytaty Gabriela G. Márqueza oraz autorów na literę M.

Książki w serwisie:

Rzecz o mych smutnych dziwkach
Główny bohater i narrator w jednej osobie, dziennikarz, kiedyś depeszowiec, a w chwili spisywania swej opowieści szacowny jubilat, autor cotygodniowych...
» opinie o książce

Opowiadania
Jest to najpełniejszy do tej pory zbiór opowiadań Gabriela Garcíi Márqueza sprzed Dwunastu opowiadań tułaczych. Obejmuje zarówno tomy: W tym...
» opinie o książce

Opowieść rozbitka
8 lutego 1955 roku dowiedzieliśmy się, że ośmiu członków załogi niszczyciela "Caldas", należącego do kolumbijskiej marynarki wojennej, wypadło za burtę...
» opinie o książce

Jesień patriarchy
Opowieść o dyktatorze, jego nieograniczonej władzy i trwającej wieczność agonii jest summą latynoamerykańskich dyktatur i narosłej wokół tych dyktatur literatury.
» opinie o książce

Nie ma kto pisać do pułkownika
Marquezowska opowieść o pułkowniku oczekującym na uznanie jego praw kombatanckich i przyznanie mu renty jest wstrząsającym, choć pełnym charakterystycznej dla...
» opinie o książce



Marquez jest często uważany za jednego z najwybitniejszych, a na pewno za jednego z najbardziej znanych pisarzy realizmu magicznego. Pierwsze jego większe dzieło, powieść Szarańcza powstała w 1955 Marquez zdobył popularność cyklem reportaży, pt. Opowieść rozbitka, publikowanych w 1955 na łamach pisma El Espectador. Powieść została wydana w formie książkowej w 1970.

Najbardziej znaną powieścią Marqueza jest Sto lat samotności, która ukazała się w 1967 roku. Utwór ten przedstawiając sagę rodu Buendía z zagubionej gdzieś na południowoamerykańskich bezdrożach wioski Macondo, jest jednocześnie swoistą syntezą dziejów całego kontynentu. Powieść okrzyknięto "najważniejszym dziełem literatury hiszpańskojęzycznej od czasów Don Kichota", natomiast jej specyficzny styl nazwano "realizmem magicznym".

W 1982 roku Marquez został laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. W uzasadnieniu napisano, iż nagrodę otrzymał za "powieści i opowiadania, w których fantazja i realizm łączą się w złożony świat poezji, odzwierciedlającej życie i konflikty całego kontynentu".

Pogarszający się stan zdrowia, a przede wszystkim wykryta u pisarza w 1999 roku choroba nowotworowa (peruwiański dziennik La Republica informował nawet mylnie o śmierci pisarza w 2000 roku) skłoniła Marqueza do rozpoczęcia spisywania własnych wspomnień. W roku 2002 Marquez opublikował książkę Żyć, żeby opowiadać o tym, będącą pierwszą częścią autobiograficznego cyklu zamierzonego na trzy tomy.

W 2004 roku ukazała się ostatnia jak dotąd powieść pisarza, Rzecz o mych smutnych dziwkach.

Gabriel García Márquez znany jest ze swej przyjaźni z kubańskim rewolucjonistą i dyktatorem w stanie spoczynku, Fidelem Castro. Wcześniej, przede wszystkim w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, sympatyzował z grupami rewolucjonistów działającymi w różnych krajach Ameryki Łacińskiej. Członkowie rządu kolumbijskiego zarzucali pisarzowi aktywne wspieranie grup partyzantów takich jak FARC i ELN, jednak nie znaleziono dowodów potwierdzających takie działania Márqueza. Pisarz wielokrotnie wypowiadał się krytycznie na temat polityki władz kolumbijskich, a kilkakrotnie uczestniczył jako mediator w rozmowach prowadzonych pomiędzy legalnymi władzami Kolumbii i bojownikami.

Na podstawie Wikipedii.