Emil Cioran — Zeszyty 1957-1972

Nocy, które przespaliśmy, jakby nigdy nie było; pozostają nam w pamięci tylko te, w które cierpieliśmy, nie mogliśmy zmrużyć oka. Stąd suma naszych nocy jest sumą naszych bezsenności.

Emil Cioran — Zeszyty 1957-1972

Człowiek cierpiący na bezsenność jest siłą rzeczy teoretykiem samobójstwa.

Emil Cioran — Zeszyty 1957-1972

Po bezsennej nocy papieros ma smak złowieszczy.

Borys Pasternak — Doktor Żywago » Jurij Andriejewicz (Księga pierwsza, Część trzecia, Choinka u Swientickich, 3)

Świadomie chcieć zasnąć to pewna bezsenność, świadome usiłowanie wczucia się w pracę własnego systemu trawienia - to jego nieunikniony roztrój. Świadomość to trucizna, to środek toksyczny dla osobnika, który stosuje go na samym sobie.

Emil Cioran — Zeszyty 1957-1972

Jedyną rzeczą, o której nie można mówić, jeśli się jej nie poznało, jest bezsenność. To, co Szekspir mówi o śnie, odbija doświadczenie człowieka, który najwidoczniej nie mógł spać bądź sypiał źle. W tej materii niczego się nie wymyśla.

Hermann Hesse — Kuracjusz (Holender)

Człowiek cierpiący na bezsenność, gdy dłuższy czas wydany jest na pastwę swej dolegliwości, podobnie jak większość ludzi w stanie nerwowego wyczerpania kieruje uczucia niechęci, nienawiści, i wręcz zapędy destrukcyjne przeciwko samemu sobie i najbliższemu otoczeniu.