Harlan Coben — Bez śladu

Cierpiał. Naprawdę wierzył, że go nikt nie kocha, a taka świadomość niezależnie od tego, kim jesteś, boli.

Emil Cioran — Zeszyty 1957-1972

[...] ach! jak ludzie mnie bolą!

Emil Cioran — Zeszyty 1957-1972

Wszelkie przywiązanie jest koniec końców źródłem bólu. Szczęśliwi, po tysiąckroć szczęśliwi, którzy obywają się bez niego. Samotny nie opłakuje nikogo, nikt też nie płacze nad nim. Niech ten, kto nie chce cierpieć, kto czuje trwogę przed zgryzotą, uwalnia się od ludzi.

Wiesław Myśliwski — Widnokrąg (10 Dotknięcie)

To nie takie jednak proste spojrzeć, gdy się spojrzeniem dotyka bólu.

Emil Cioran — Zeszyty 1957-1972

Każdy ból się zapomina, upokorzenia - żadnego.

Wiesław Myśliwski — Traktat o łuskaniu fasoli

Prawdziwa miłość jest raną. I tylko tak ją można odnaleźć w sobie, gdy czyjś ból boli człowieka jako jego ból.

Éric-Emmanuel Schmitt — Oskar i pani Róża

Bo są dwa rodzaje bólu, Oskarku. Cierpienie fizyczne i cierpienie duchowe. Cierpienie fizyczne się znosi. Cierpienie duchowe się wybiera.

Joanne Kathleen Rowling — Harry Potter i Czara Ognia (Drogi się rozchodzą)

Zagłuszanie bólu na jakiś czas sprawia, że powraca ze zdwojoną siłą.

Marlen Haushofer — Ściana

Do pewnej granicy można się świetnie przyzwyczaić do bólu.

Wiesław Myśliwski — Widnokrąg (4 Pierwsza lekcja)

Kocha się tak samo przez wady i nieszczęścia i może nawet głębiej, a najgłębiej kocha się przez ból. Może być ktoś wysoki, zadbany, wymyty, pachnący, a nie ma go za co kochać.

Jakub Böhme — Zeszyty 1957-1972

Gdyby wszystkie góry były książkami, wszystkie jeziora atramentem, wszystkie drzewa piórami, to nie wystarczyłyby one jeszcze do opisania bólu świata.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Ból fizyczny zapominamy natychmiast, ból psychiczny - zapamiętujemy od razu.

Gabriel García Márquez — Opowieść rozbitka (Rozdział X: „Chcę umrzeć”)

Jest taka chwila, kiedy nie czuje się już bólu. Wrażliwość znika, a rozsądek tępieje, aż zatraci się poczucie czasu i miejsca.

Gustaw Herling-Grudziński — Inny świat (Część 1: Wychodnoj dień)

Jaki ból sprawia uświadomienie sobie nicości i błahości celu naszych oczekiwań, gdy zostają wreszcie spełnione! Lepiej jest jest czekać, spodziewając się rzeczy nieosiągalnych nawet, niż mieć wiedzę, że się posiada nikły zaledwie cień dawnych pragnień.