Harlan Coben — Bez śladu

Cierpiał. Naprawdę wierzył, że go nikt nie kocha, a taka świadomość niezależnie od tego, kim jesteś, boli.

Gustaw Herling-Grudziński — Inny świat (Część 1: Praca, dzień po dniu)

Taki jest jednak zawsze pierwszy odruch beznadziejności: wiara, że w samotności cierpienie zahartuje się i wysublimuje jak w ogniu oczyszczającym. Mało ludzi potrafi naprawdę znieść samotność, ale wielu marzy o niej jak o ostatniej ucieczce. Podobnie jak myśl o samobójstwie, myśl o samotności bywa najczęściej jedyną formą protestu, na jaką nas stać, gdy wszystko zawiodło, a śmierć ma w sobie jeszcze ciągle więcej grozy niż uroku.

Emil Cioran — Zeszyty 1957-1972

Nocy, które przespaliśmy, jakby nigdy nie było; pozostają nam w pamięci tylko te, w które cierpieliśmy, nie mogliśmy zmrużyć oka. Stąd suma naszych nocy jest sumą naszych bezsenności.

Paulo Coelho — Alchemik

A serca nie lubią cierpieć.

Gabriel García Márquez — Opowiadania (Morze utraconego czasu)

[...] kochał ją tak bardzo i od tak dawna, że nie mógł już pojąć żadnego innego cierpienia, które by nie zaczynało się od [niej].

Emil Cioran — Zeszyty 1957-1972

Wszelkie przywiązanie jest koniec końców źródłem bólu. Szczęśliwi, po tysiąckroć szczęśliwi, którzy obywają się bez niego. Samotny nie opłakuje nikogo, nikt też nie płacze nad nim. Niech ten, kto nie chce cierpieć, kto czuje trwogę przed zgryzotą, uwalnia się od ludzi.

Éric-Emmanuel Schmitt — Oskar i pani Róża

Bo są dwa rodzaje bólu, Oskarku. Cierpienie fizyczne i cierpienie duchowe. Cierpienie fizyczne się znosi. Cierpienie duchowe się wybiera.

Emil Cioran — Zeszyty 1957-1972

Cierpienia tego, kogo się kocha, są moralnie bardziej nieznośne od własnych.

Emil Cioran — Brewiarz zwyciężonych (II. 35)

Człowiek - zwierzę, które potrafi cierpieć przez to, czego nie ma.