Być może dla świata jesteś tylko człowiekiem, ale dla niektórych ludzi jesteś całym światem.

Człowiek jest odpowiedzialny nie tylko za uczucia, które ma dla innych, ale i za te, które w innych budzi.

Anioł nigdy nie upada. Diabeł upada tak nisko, że nigdy się nie podniesie. Człowiek upada i powstaje.

Szczęściem jednego człowieka jest drugi człowiek.

Tylko człowiek, który kochał, umiera jak człowiek.

Kochać człowieka to pragnąć razem z nim się zestarzeć.

Człowiek ma dar kochania, lecz także dar cierpienia.

Czy człowiek nie umiejący liczyć, który znalazł czterolistną koniczynę, ma też prawo do szczęścia?

Gdy szukam wspomnień, które trwały ślad pozostawiły we mnie, kiedy podsumowuję godziny, które miały dla mnie znaczenie, odnajduję nieomylnie to, czego żadne bogactwo nie zdołałoby mi zapewnić: nie można kupić przyjaźni człowieka związanego z nami na zawsze doświadczeniami życia.

Czas robi swoje. A ty człowieku?

Dobrzy ludzie śpią lepiej niż źli, ale złym lepiej się wstaje.

Dobry człowiek woli sam cierpieć, niż na cierpienia drugich patrzeć.

Bóg stworzył człowieka, ponieważ rozczarował się małpą. Z dalszych eksperymentów zrezygnował.

Gdy się zobaczyło tylko piękno szczęścia na twarzy ukochanej osoby, wiadomo już, że dla człowieka nie może być innego powołania, jak wzbudzanie tego światła na twarzach otaczających nas ludzi.