Wyobraźnia bez wiedzy może stworzyć rzeczy piękne. Wiedza bez wyobraźni najwyżej doskonałe.

Jest tylko jedna droga, która wiedzie człowieka do prawdziwej doskonałości: twarda szkoła życia.

Doskonałość jest cnotą umarłych.

Do doskonałości brakowało jej tego, że nie miała wad.

Doskonałość osiąga się nie wtedy, kiedy nie można już nic dodać, ale kiedy nie można nic ująć.

Nie należy lekceważyć drobnostek, bo od nich zależy doskonałość.

Sumienie, być może, ukształtowało moralność. Nigdy jednak dotąd nie było wypadku, aby moralność stworzyła sumienie doskonałe.

Doskonałość jest niczym innym, jak ilością rzeczywistości. Doskonałe jest jedynie to, co nie posiada ograniczeń.

Doskonałość absolutna, w czymkolwiek by się przejawiała, jest symptomem śmierci.

Konstruktor wie, że osiągnął doskonałość nie wtedy, gdy już nic nie można dodać, lecz wtedy, gdy już nic nie da się ująć.

Nie masz doskonałego piękna bez pewnej niezwykłości w umiarach.