Paulo Coelho — Brida

Miej odwagę popełniać błędy. Rozczarowania, porażki, zwątpienie to narzędzia, którymi posługuje się Bóg, by wskazać nam właściwą drogę.

Paulo Coelho — Brida

Być człowiekiem oznacza mieć wątpliwości i mimo to iść dalej swoją drogą.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Czasem dopiero na skrzyżowaniu człowiek zaczyna zastanawiać się - dokąd idzie.

Katarzyna Grochola — A nie mówiłam! (Kabanos ma doła)

Ludzie, którzy chcą się porozumieć, zawsze znajdą drogę do siebie.

Paulo Coelho — Czarownica z Portobello

[...] chociaż droga każdego człowieka jest inna, zawsze istnieje pewien punkt, w którym wszystkie się zbiegają.

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (III)

Prosto przed siebie nie można zajść bardzo daleko...

Jacek Dehnel — Wiersze (1999-2004)

I choćbyś ziemskiej drogi miał już dosyć, iść musisz dalej. By w mroku niepewnym samotna gwiazda, tobie przypisana miała oparcie. Drogowskaz spadania.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Nawet droga do czegoś czasem jest do niczego.

Hermann Hesse — Demian

Życie każdego człowieka jest drogą ku samemu sobie, próbą znalezienia drogi, zaznaczenia ścieżki. Żaden człowiek nie był nigdy w pełni samym sobą, lecz mimo to każdy ku temu dąży, jeden w mroku, inny w światłości, jak kto umie.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Tam najtrudniej iść naprzód, skąd już wszyscy wracają.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Najkrótsza droga wiedzie na manowce; najdłuższa - z powrotem.

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (XX)

...wszystkie drogi prowadzą do ludzi.

Michaił Bułhakow — Mistrz i Małgorzata » Małgorzata Nikołajewna (Część druga: 31. Na Worobiowych Górach)

Ogarnął mnie smutek przed daleką drogą. Prawda, messer, że taki smutek jest czymś naturalnym nawet wtedy, kiedy człowiek wie, że u kresu tej drogi czeka go szczęście?

Hermann Hesse — Demian » muzyk Pistorius (Rozdział szósty, Walka Jakuba)

Rzeczy, które widzimy [...] to te same rzeczy, które istnieją w nas. I nie ma żadnej innej rzeczywistości prócz tej, jaką mamy w sobie. Dlatego też większość ludzi żyje tak nierealnie, ponieważ zewnętrzne obrazy uważają za rzeczywistość, a swego własnego świata wcale nie dopuszczają do głosu. Można być wtedy nawet szczęśliwym. Lecz z chwilą, gdy pozna się już raz tamto, inne, nie ma się już wyboru i nie może iść drogą, którą obiera większość. Sinclairze, droga owej większości jest łatwa, a nasza trudna. Chodźmy.

Mikołaj Gogol — Aforyzmy Gogol (Z listów)

Człowiek, który zaczął dostrzegać swe wady, wie już, jaką ma wybrać drogę.