Jestem prawdziwie samotnym wędrowcem i nigdy całym sercem nie przynależałem do mojego kraju, domu, przyjaciół, a nawet najbliższej rodziny. W związku z tym nigdy nie zatraciłem dystansu i potrzeby izolacji.

Tylko ten może zrozumieć, czym jest jego gospodarstwo, albo czym jest jego kraj, kto częściowo mu się poświęcił, dbał o niego, bronił go lub walczył o jego piękno.

Im więcej dany kraj produkuje broni, tym mniej bezpieczny się staje - ten, kto ma broń, stanowi cel ataku.

Kraj lat dziecinnych! On zawsze zostanie święty i czysty jak pierwsze kochanie.

Głosowanie to instrument i symbol władzy wolnego człowieka, dzięki któremu robi on z siebie głupca, a ze swojego kraju ruinę.

Doprawdy, drżę o swój kraj. Jeśli pomyślę, że Bóg jest sprawiedliwy.

Dopóki mam możliwość wyboru, będę przebywał jedynie w takim kraju, w którym obowiązuje wolność polityczna, tolerancja i równość wszystkich obywateli wobec prawa. [...] Te warunki w chwili obecnej nie są w Niemczech spełnione.

Każdy, kto rzeczywiście chce, by na świecie nie było wojen, musi stanowczo obstawiać przy tym, by jego własny kraj zrzekł się pewnej części swojej suwerenności na rzecz instytucji międzynarodowych.

Nic tak nie zmniejsza szacunku dla rządu i prawodawstwa danego kraju, jak tworzenie praw, których nie sposób wyegzekwować. Jest tajemnicą poliszynela, że niebezpieczny wzrost przestępczości w tym kraju ma z tym bezpośredni związek.

Potężnemu państwu nie przystoi bezczynnie przyglądać się, jak małe kraje o wysokiej kulturze niszczone są z cyniczną pogardą dla wszelkiej sprawiedliwości.

Nie pytajcie, co kraj może zrobić dla was; pytajcie, co wy możecie zrobić dla kraju.

Patrioci zawszę mówią o umieraniu za kraj, a nigdy o zabijaniu za kraj.

Moim zdaniem nie powinno się mieszać polityki do spraw naukowych, ani też obarczać pojedynczego człowieka odpowiedzialnością za to, w jaki sposób postępuje rząd kraju, do którego akurat przynależy.

Ten kraj ma wciąż olbrzymi dług do spłacenia za wszystkie upokorzenia i krzywdy, jakich doznali Murzyni. [...] Murzynom, ich wspaniałym pieśniom i chórom, zawdzięczamy najwspanialszy wkład w dziedzinie sztuki, jaki Ameryka dała światu.

Aby kraj mógł żyć, trzeba, aby żyły prawa.