Wiesław Myśliwski — Traktat o łuskaniu fasoli

[...] ja właśnie płakałem. Nie po wierzchu. Czułem coś takiego, jakby z drugiej strony moich oczu łzy do wewnątrz mnie spływały. Doświadczył pan może takiego płaczu?

Gabriel García Márquez — Rzecz o mych smutnych dziwkach » narrator (2)

Wtedy zapłakałem nad nią, i nad sobą zapłakałem, i pomodliłem się gorliwie o to, ażeby już nigdy więcej jej nie spotkać do końca dni swoich.

Wiesław Myśliwski — Kamień na kamieniu (Rozdział VI Płacz)

Bo tylko przez płacz można być z kimś razem, gdy się jest na wieki osobno.

Wiesław Myśliwski — Kamień na kamieniu (Rozdział VI Płacz)

Ale tak już jest na świecie, że kobiecie płacz przychodzi z pomocą, kiedy rozum przestaje pojmować. A płacz wie wszystko, słowa nie wiedzą, myśli nie wiedzą, nie wiedzą sny i Bóg czasem nie wie, a płacz ludzki wie. Bo płacz jest płaczem, i tym, nad czym płacze.

Wiesław Myśliwski — Kamień na kamieniu (Rozdział IX Brama)

Ale to życie oduczyło mnie płakać [...]. Bo życie niejednego potrafi oduczyć i niczego za to nie nauczyć. Choć mówi się, że życie uczy. Nieprawda.

Emil Cioran — Zeszyty 1957-1972

Nabrała zwyczaju do płaczu; odtąd wszystko się jej udawało. Łatwo osiągnąć swój cel, jeśli ma się właściwą metodę.

Wiesław Myśliwski — Widnokrąg (4 Pierwsza lekcja)

Wobec płaczu każde słowo jest nieme, żeby nie powiedzieć, upadłe.

Wiesław Myśliwski — Kamień na kamieniu (Rozdział IX Brama)

A płakać nad sobą, to jakby trochę i przeciw sobie się płakało. Płacze się zawsze do kogoś [...]. Kiedy nawet nad sobą się płacze, to do kogoś się płacze. Choćby nie wiem jak głęboko w sobie, po kryjomu w sobie, zawsze do kogoś. A ja nawet nie wiem, czy jest ktoś we mnie.

Wiesław Myśliwski — Kamień na kamieniu (Rozdział VI Płacz)

Ten płacz jej jak deszcz z zaniesionego nieba siąpił po mnie, a ja mokłem pokornie, jakbym się na ten deszcz płacz naumyślnie wystawił, żeby mnie opłakał.

Emil Cioran — Zły demiurg (Myśli uduszone)

Jeden tylko znak zaświadcza o tym, żeśmy wszystko pojęli: płacz bez powodu.

Ian McEwan — Betonowy ogród

Ktoś płakał głośno. Czy to byłem ja?

Jerome David Salinger — Buszujący w zbożu (18)

Możemy się założyć, że na dziesięć osób, które oczy wypłakują nad głupią historią filmu, dziewięć jest w gruncie rzeczy sobkami i łajdakami.

Wiesław Myśliwski — Kamień na kamieniu (Rozdział II Droga)

Nieraz krzykiem nie pomoże, płaczem nie pomoże, kosą nie pomoże. Nie pomoże ci Bóg ni ludzie, tylko ta twoja cierpliwość. I nawet umrzeć gdy ci przyjdzie, nie wyda się to takie straszne, bo śmierć panie, też cierpliwość.

Wiesław Myśliwski — Kamień na kamieniu (Rozdział II Droga)

Swój płacz się nawet z dawien dawna pozna.

Wiesław Myśliwski — Kamień na kamieniu (Rozdział VI Płacz)

Z płaczem jak i z groszem, trza choć trochę zostawić na czarną godzinę. Bo nie ma go w człowieku za wiele, o, nie. Tyle, co jest, to wszystko.