Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Czas nie ma początku ani końca, ma tylko środek, w którym wypadło nam żyć.

Gabriel García Márquez — Opowiadania (W tym mieście nie ma złodziei)

Najtrudniejszy jest początek [...].

Jonathan Carroll — Dziecko na niebie » Phil Strayhorn (1)

W filmie premiera oznacza, że wszystko jest skończone, możesz już tylko usiąść w fotelu i patrzeć. A w teatrze to dopiero początek.

John Steinbeck — Grona Gniewu (Rozdział dziewiąty)

Nie sposób jednak zaczynać od nowa. Tylko niemowlę może zacząć całkiem od początku.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Każde narodziny człowieka są początkiem świata, ale żadna śmierć nie jest jego końcem.

Joanne Kathleen Rowling — Harry Potter i Kamień Filozoficzny (Rozdział siedemnasty, Człowiek o dwóch twarzach)

Ostatecznie dla należycie zorganizowanego umysłu śmierć to tylko początek nowej wielkiej przygody.

Fryderyk Nietzsche — Kuracjusz (motto książki)

Próżnowanie jest początkiem wszelkiej psychologii.

Fryderyk Nietzsche — To rzekł Zaratustra (Część trzecia: O starych i nowych tablicach, 26.)

Dobrzy zawsze byli początkiem końca.

Hermann Hesse — Kuracjusz (Porządek dnia)

Poranek, słynna pora świeżości, początku, młodzieńczego porywu, to dla mnie pora fatalna, markotna i przykra, nie lubimy się wzajemnie.

Emil Cioran — Zły demiurg (Myśli uduszone)

Wszelki początek myśli oznacza jakieś niedostrzegalne uszkodzenie ducha.

Georg Christoph Lichtenberg — Aforyzmy Lichtenberg (132)

Śruba bez początku.

Jacek Dehnel — Wiersze (1999-2004)

Pochwalony niech będzie koniec że jest początkiem I początek niech będzie pochwalony że jest końcem

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Wolność ma jedynie początek. I to właśnie dlatego tak często się kończy.

Bertrand Russell — Przebudzenie (Czy podczas naszych rozważań o duchowości mówimy o psychologii)

Każda wielka idea na początku jest bluźnierstwem.

Emil Cioran — Zły demiurg (Nowi bogowie)

Początki religii (jak zresztą wszelkie inne), zawsze są podejrzane.

Stephen King — Mroczna Wieża I: Roland (Rozdział 4, Powolne mutanty, I)

Chodzimy w kółko, wracając do punktu wyjścia i znowu zaczynając od początku: ponownego początku, który był zawsze przekleństwem jasnego dnia.