Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (VI)

Wiesz... gdy się jest bardzo smutnym, lubi się zachody słońca...

Paulo Coelho — Czarownica z Portobello

Udaję radość, której we mnie nie ma, ukrywam smutek, żeby nie martwić tych, którzy mnie kochają i troszczą się o mnie. Niedawno myślałam o samobójstwie. Nocą, przed zaśnięciem, odbywam ze sobą długie rozmowy, staram się odegnać złe myśli, bo byłaby to niewdzięczność wobec wszystkich, ucieczka, jeszcze jedna tragedia na tym i tak już pełnym nieszczęść świecie.

Antoine de Saint-Exupéry — Twierdza (VI)

Bo smutek rodzi się zawsze z czasu, który upływa, a nie zostawia owocu.

Ian McEwan — Marzyciel (Dorosły)

Czy była smutna dlatego, że dorosła i wcale jej się to nie podobało? Trudno powiedzieć.

Julio Cortázar — Gra w klasy (Z tamtej strony, 12)

[...] tak jakoś smutno [...]. Właśnie dlatego, że wszystko jest takie piękne.

Emil Cioran — Zeszyty 1957-1972

Radość nie ma argumentów, smutek ma ich mnóstwo. Skutkiem tego właśnie jest tak okropny i tak trudno nam się z niego wyleczyć.

Michaił Bułhakow — Mistrz i Małgorzata » Małgorzata Nikołajewna (Część druga: 31. Na Worobiowych Górach)

Ogarnął mnie smutek przed daleką drogą. Prawda, messer, że taki smutek jest czymś naturalnym nawet wtedy, kiedy człowiek wie, że u kresu tej drogi czeka go szczęście?

Vincent van Gogh — Zeszyty 1957-1972

Smutek będzie zawsze.

Wiesław Myśliwski — Traktat o łuskaniu fasoli

O, noszę w sobie nieskończoność takich twarzy, jakby poczętych w tych krótkich błyskach. Nie wiem czyje, nie wiem gdzie, kiedy, nie wiem o nich nic. A żyją we mnie. Ich zamyślenia, spojrzenia, smutki, bladości, grymasy, gorycze żyją we mnie, zatrzymane jak na fotografiach.

Arthur Conan Doyle — Przygody Sherlocka Holmesa (Przygoda w pustym domu)

Praca jest najlepszym lekarstwem na smutek [...].

Emil Cioran — Zeszyty 1957-1972

Wszystkie niemożności sprowadzają się do jednej: niemożności kochania, wyjścia poza własny smutek.

Baruch Spinoza — Zeszyty 1957-1972

Radość jest namiętnością, przez którą dusza idzie do większej doskonałości. Smutek jest namiętnością, przez którą dusza idzie do mniejszej doskonałości.

Hermas — Zeszyty 1957-1972

Modlitwa człowieka smutnego nigdy nie ma dość siły, by wznieść się do ołtarza Boga.

Robert Bly — Żelazny Jan - rzecz o mężczyznach

Depresja nachodzi nas i opuszcza równie niespodziewanie. Będąc w stanie depresji, bronimy się przed pójściem pod wodę, a więc musi pojawić się ręka, która ściąga nas w dół. Inaczej, kiedy jesteśmy pogrążeni w smutku; wtedy sami decydujemy się tonąć.