Emil Cioran — Zeszyty 1957-1972

Po co nosić maskę, gdy nie ma się już twarzy?

Emil Cioran — Zeszyty 1957-1972

Gdy ktoś mnie zapewnia, że obca jest mu uraza, zawsze mnie kusi, by dać mu w twarz, żeby mu pokazać, iż się myli.

Halina Poświatowska — Pomiędzy miłość i śmierć (Jeszcze jedno wspomnienie, * * * (Znaleźć ciebie - spojrzeć na ciebie))

Nie potrafię przypomnieć rysów twojej twarzy - zatarły się w rozpaczy jak słowo w plamie atramentu.

Oscar Wilde — Portret Doriana Graya (VII)

Tajemnica zachowania młodości na tym polega, że nie należy nigdy doznawać uczuć, z którymi nie jest nam do twarzy.

Wiesław Myśliwski — Traktat o łuskaniu fasoli

O, noszę w sobie nieskończoność takich twarzy, jakby poczętych w tych krótkich błyskach. Nie wiem czyje, nie wiem gdzie, kiedy, nie wiem o nich nic. A żyją we mnie. Ich zamyślenia, spojrzenia, smutki, bladości, grymasy, gorycze żyją we mnie, zatrzymane jak na fotografiach.

Georg Christoph Lichtenberg — Aforyzmy Lichtenberg (102)

Najbardziej interesującą powierzchnią w świecie jest twarz ludzka.

Wiesław Myśliwski — Traktat o łuskaniu fasoli

Są co prawda twarze, które jakby w ogóle uciekały przed pamięcią. [...] Ale są i takie, co ledwo przelotnym spojrzeniem pan na nią rzuci, a uczepi się już na zawsze pańskiej pamięci.

Wiesław Myśliwski — Traktat o łuskaniu fasoli

O, niełatwo jest żyć z tyloma twarzami w sobie, nie wiedząc o nich nic.

Virginia Woolf — Orlando (II)

Światło prawdy spada na nas z bezlitosną szczerością, w świetle prawdy obojgu nam diabelsko nie do twarzy.

Antoine de Saint-Exupéry — Twierdza (XXVIII)

Twarz nadana kamiennej figurze jest kwintesencją wszystkich twarzy, które rzeźbiarz odrzucił. Wszystkie mogą być piękne. Ale nie wszystkie równocześnie.

Fryderyk Nietzsche — To rzekł Zaratustra (Część druga: O krainie oświaty)

Zaprawdę, nie moglibyście, teraźniejsi, w ogóle nosić lepszych masek, niż wasze własne twarze.

Antoine de Saint-Exupéry — Twierdza (XII)

Piękno ludzkiej twarzy istnieje tylko dzięki temu, że każdy jej szczegół znajduje jak gdyby echo we wszystkich pozostałych.

Władimir Nabokow — Rozpacz (Rozdział I)

[...] a czymże jest śmierć, jeśli nie twarzą w bezruchu - jej artystyczną doskonałością?

Witold Gombrowicz — Ferdydurke (Rozdział III: Przyłapanie i dalsze miętoszenie)

[...] twarz nie jest przedmiotem, twarz podmiotem jest, podmiotem, podmiotem!

Zbigniew Herbert — Pan Cogito (Pan Cogito obserwuje w lustrze swoją twarz)

tak to przegrałem turniej z twarzą