Gabriel García Márquez — Dziecko na niebie (1)

Ludzie, których kochamy, powinni umierać razem ze swoimi rzeczami.

Gabriel García Márquez — Rzecz o mych smutnych dziwkach » Casilda Armenta (5)

Nie ma gorszego nieszczęścia jak umierać w samotności.

Hermann Hesse — Wilk stepowy

Tęsknię za innym nieszczęściem, innego potrzebuję; powinno być takie, które pozwoli mi cierpieć i umierać z rozkoszą. Oto jest nieszczęście czy może szczęście, na które czekam.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Samotnym jest tylko ten, kto się nie ma do kogo odezwać, do kogo podejść, przy kim umrzeć.

Anthony de Mello — Przebudzenie (Najpierw umrzeć)

Często powtarzam, że na to, by żyć naprawdę, trzeba najpierw umrzeć. Najpierw należy wyobrazić sobie siebie w grobie, by uzyskać przepustkę do życia. [...] A więc wyobraź sobie, że umarłeś i leżysz martwy. A teraz spójrz na swoje problemy z tej perspektywy. Czyż wszystko nie ulega zmianie?

Gabriel García Márquez — Opowiadania (Morze utraconego czasu)

[...] ludzie umierają nie wtedy, gdy muszą, ale kiedy chcą [...].

Mikołaj Gogol — Aforyzmy Gogol (Z listów)

Człowiek to taka istota, która dopiero wtedy poważnie weźmie się do czegoś, gdy wie, że jutro przyjdzie mu umrzeć.

Wiesław Myśliwski — Traktat o łuskaniu fasoli

Wyobraźnia jest ziemią naszego istnienia. Pamięć jest tylko funkcją wyobraźni. Wyobraźnia jest tym jedynym miejscem, z którym czujemy się związani, którego możemy być pewni, że tu właśnie żyjemy. I także umierając, w niej umieramy. Razem ze wszystkimi, którzy kiedykolwiek umarli, a którzy pomagają i nam umrzeć.

Wiesław Myśliwski — Traktat o łuskaniu fasoli

[...] opuszczone miejsca umierają.

Stephen King — Miasteczko Salem

[...] nie ma tu właściwie życia, tylko powolne umieranie kolejnych dni.

Władimir Nabokow — Lolita (Część druga, 32)

Wiesz, w umieraniu najstraszniejsze wydaje mi się to, że człowiek jest zdany tylko na siebie.

Fryderyk Nietzsche — To rzekł Zaratustra (Mowy Zaratustry: O śmierci samo-wolnej)

Umrzyj w porę: tego naucza Zaratustra.

Wiesław Myśliwski — Kamień na kamieniu (Rozdział IX Brama)

Tak po prawdzie [...] to z każdym, co umiera w naszym życiu, umieramy i my po trochu, którzy zostajemy po nim. On odejdzie, a śmierć swoją nam zostawia i my ją musimy znosić.

Emil Cioran — Brewiarz zwyciężonych (II. 38)

Tylko ci, którzy popełniają samobójstwa, nie kłamią. Bo człowiek śmiertelny tylko umierając nie kłamie.

Tomek Tryzna — Panna Nikt

[...] uważał, że wszystko jest chorobą. A już najgorszą z chorób jest życie. I żeby wyzdrowieć, to trzeba umrzeć. Miał dosyć tego szpitala, chciał być szybko zdrowy. I dobrze zrobił. Nie czujesz, jak umierasz z dnia na dzień?