Fryderyk Nietzsche — To rzekł Zaratustra (Część druga: O wielkich wydarzeniach)

Ziemia [...] ma skórę; a skóra ta choruje. Jedna z tych chorób zwie się na przykład człowiekiem.

Paulo Coelho — Czarownica z Portobello

[...] tancerze klasyczni stają na czubkach palców, żeby równocześnie dotykać ziemi i sięgać nieba.

Emil Cioran — Brewiarz zwyciężonych (I. 6)

Kto nigdy nie żałował, że brak mu skrzydeł, by oszczędzić naturze nieczystości swoich stóp, ten nigdy nie kochał tej ziemi.

Wiesław Myśliwski — Kamień na kamieniu (Rozdział VIII Chleb)

Nieraz pół roku i więcej jej nie widziałem, a za każdym razem witała mnie jak spragniona deszczu ziemia.

Mikołaj Gogol — Aforyzmy Gogol (Z listów)

Szczęście człowieka na ziemi zaczyna się dlań wtedy, gdy zapominając o sobie zacznie żyć dla bliźnich.

Michaił Lermontow — Zeszyty 1957-1972

Jestem cudzoziemcem na ziemi i w niebie.

Gabriel García Márquez — Jesień patriarchy

[...] my, twardzi mężczyźni, nie mamy czym oddychać, jeśli nie czujemy ziemi [...].

Fryderyk Nietzsche — To rzekł Zaratustra (O nadczłowieku i ostatnim człowieku, 3.)

Zaklinam was, bracia moi, dochowajcie wierności ziemi, a nie dawajcie wiary tym, którzy mówią wam o nieziemskich nadziejach! Truciciele to są, czy wiedzą o tym, czy nie.

Wiesław Myśliwski — Kamień na kamieniu (Rozdział I Cmentarz)

Bo nie ma się co tak od ziemi murem po śmierci odgradzać. Z ziemi człowiek żyje, to i wieczność swoją powinien ziemi oddać. Jej się też coś od człowieka należy.

Wiesław Myśliwski — Kamień na kamieniu (Rozdział III Słowa)

Bo na starość różnie bywa. Śmierć zaglądnie w oczy, to wtedy i magister człowiek, i inżynier człowiek. Wtedy z życia niby z drzewa jesienią wszystkie liście opadną i jak goły pień człowiek zostaje. Wtedy już nie w świat go ciągnie, ale z powrotem do tej ziemi, gdzie urodził się, z której wyrósł, bo to jedyna jego ziemia na tym świecie. I nawet grób w tej ziemi jakby domem mu był.

Wiesław Myśliwski — Kamień na kamieniu (Rozdział VIII Chleb)

Że wszystko z ziemi pochodzi, a ziemia ma jeden smak we wszystkich rzeczach.

Wiesław Myśliwski — Kamień na kamieniu (Rozdział IX Brama)

Mówi się, że gdzie człowiek się urodził, ziemia jego kołyską. I śmierć jakby się z powrotem do niej tylko położyła. I buja cię, buja, aż stajesz się znów nie narodzony, nie poczęty.

Éric-Emmanuel Schmitt — Moje Ewangelie (Ewangelia według Piłata, 23)

Wiązać się z jakimś krajem, z tym, co w nim szczególne, to wiązać się z tym, co małe. Trzymać się swojej ziemi to pełzać.