Jeśli moja teoria względności się potwierdzi, Niemcy okrzykną mnie Niemcem, a Francuzi będą widzieć we mnie obywatela świata. Natomiast jeśli okaże się błędna, dla Francuzów będę Niemcem, a Niemcy stwierdzą, iż jestem Żydem.

Chwali się ten i ów, że za Chrystusem idzie.
Po co? By go spotkawszy, krzyknąć mu: „Ty Żydzie!”?

Żyd to człowiek, którego inni uważają za Żyda.

Po rzezi zgotowanej przez Niemców moim żydowskim braciom w Europie nie chcę mieć z nimi więcej do czynienia. [...] Nie dotyczy to garstki tych, którzy pozostali nieugięci, na ile to było możliwe.

Oto jeszcze jedno zastosowanie zasady względności [...]: dzisiaj określają mnie w Niemczech jako niemieckiego uczonego, a w Anglii jako szwajcarskiego Żyda. Gdyby los przeznaczył mi kiedyś rolę czarnej owcy, sytuacja się odwróci: dla Niemców będę szwajcarskim Żydem, a dla Anglików niemieckim uczonym.