Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (VI)

Wiesz... gdy się jest bardzo smutnym, lubi się zachody słońca...

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (XVII)

- Na pustyni jest się trochę samotnym.
- Równie samotnym jest się wśród ludzi.

Jonathan Carroll — Poza ciszą

Prawda jest jak tlen, otrzymasz zbyt wiele i się rozchorujesz.

Marie von Ebner-Eschenbach — Aforyzmy Eschenbach

Mądra kobieta ma miliony naturalnych wrogów: wszystkich głupich mężczyzn.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Pieprz i ołówki)

Tak to już jest, że kobiety złoszczą się, denerwują lub są rozczarowane mężczyznami z tego czy innego powodu. To nieuchronne. Im bardziej cię przedtem kochały, tym większy zawód sprawiasz im na końcu. Dajesz za mało albo za dużo. Zły kolor, zły czas, zły gest. Powiedz komplement, a zbędą cię wzruszeniem ramion lub zimną uwagą typu: „Spostrzegawczy jesteś”.

Emil Cioran — Zeszyty 1957-1972

Nocy, które przespaliśmy, jakby nigdy nie było; pozostają nam w pamięci tylko te, w które cierpieliśmy, nie mogliśmy zmrużyć oka. Stąd suma naszych nocy jest sumą naszych bezsenności.

Jonathan Carroll — Szklana Zupa (Część druga: Dinozaurowa modlitwa)

Jedna z najokrutniejszych lekcji życia (oraz śmierci): To, co się liczy dla nas, nie musi się liczyć dla innych, nawet jeżeli jesteśmy sobie bliscy. Inni niekoniecznie kochają to, co my, czy nienawidzą to, co my. Nasza prawda bywa dla nich kłamstwem.

Czesław Miłosz — Nieobjęta Ziemia

Budzić się rano i starać się odtworzyć sen po to, żeby uporać się z podejrzeniem, że sen powiedział o nas więcej, niż chcemy na jawie wyznać.

Emil Cioran — Zeszyty 1957-1972

Wszelkie przywiązanie jest koniec końców źródłem bólu. Szczęśliwi, po tysiąckroć szczęśliwi, którzy obywają się bez niego. Samotny nie opłakuje nikogo, nikt też nie płacze nad nim. Niech ten, kto nie chce cierpieć, kto czuje trwogę przed zgryzotą, uwalnia się od ludzi.

Wiesław Myśliwski — Traktat o łuskaniu fasoli

[...] snu nie da się opowiedzieć. Opowiedziany przestaje być snem.

Julio Cortázar — Gra w klasy (Z różnych stron, 100)

[...] nie sen jest najgorszy, najgorsze jest przebudzenie...

Patrick Süskind — Historia pana Sommera

Były to piękne sny – ani słowa – ale były to tylko sny, i jak wszystkie sny nie mogły naprawdę nasycić duszy.

Adam Mickiewicz — Pan Tadeusz (III Umizgi, wers 712)

Myśl wielka zwykle usta do milczenia zmusza.

Éric-Emmanuel Schmitt — Oskar i pani Róża

Myśli, których się nie zdradza, ciążą nam, zagnieżdżają się, paraliżują nas, nie dopuszczają nowych i w końcu zaczynają gnić. Staniesz się składem starych śmierdzących myśli, jeśli ich nie wypowiesz.