Paulo Coelho — Alchemik

Kocha się za nic. Nie istnieje żaden powód do miłości.

Jonathan Carroll — Szklana Zupa (Część II: Nakarm mną swoją siostrę)

To, że milczę, nie znaczy, że nie mam nic do powiedzenia.

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (VI)

Wiesz... gdy się jest bardzo smutnym, lubi się zachody słońca...

Paulo Coelho — Czarownica z Portobello

Człowiek kocha albo nie kocha, i żadna siła na świecie nie ma na to wpływu. Możemy udawać, że nie kochamy. Możemy przywyknąć do drugiej osoby. Możemy przeżyć całe życie w przyjaźni i wzajemnym zrozumieniu, założyć rodzinę, kochać się każdej nocy i każdej nocy mieć orgazm, a mimo to czuć wokół żałosną pustkę, wiedzieć, że czegoś ważnego brakuje.

Jonathan Carroll — Poza ciszą

Zapytałam dziecko niosące świeczkę: - Skąd pochodzi to światło? Chłopczyk natychmiast ją zdmuchnął. - Powiedz mi, dokąd teraz odeszło - odparł. - Wtedy ja powiem ci, skąd pochodzi.

Paulo Coelho — Czarownica z Portobello

[...] usta zamykają się wtedy, gdy mają do powiedzenia coś ważnego.

Éric-Emmanuel Schmitt — Oskar i pani Róża

[...] codziennie patrz na świat, jakbyś oglądał go po raz pierwszy.

Jonathan Carroll — Poza ciszą

Zakochaj się, a każdy wszędzie, wszystkie rzeczy, wszystkie słowa oznaczać będą „miłość”. To samo dzieje się, kiedy kogoś utracisz.

Paulo Coelho — Na brzegu rzeki Piedry usiadłam i płakałam

Miłość jest jak tama. Jeśli pozwolisz, aby przez szczelinę sączyła się strużka wody, to w końcu rozsadza ona mury i nadchodzi taka chwila, w której nie zdołasz opanować żywiołu. A kiedy mury runą, miłość zawładnie wszystkim. I nie ma wtedy sensu zastanawiać się, co jest możliwe, a co nie, i czy zdołamy zatrzymać przy sobie ukochaną osobę. Kochać – to utracić panowanie nad sobą.

Gabriel García Márquez — Rzecz o mych smutnych dziwkach » narrator (2)

Wtedy zapłakałem nad nią, i nad sobą zapłakałem, i pomodliłem się gorliwie o to, ażeby już nigdy więcej jej nie spotkać do końca dni swoich.