Jonathan Carroll — Szklana Zupa (Część II: Nakarm mną swoją siostrę)

To, że milczę, nie znaczy, że nie mam nic do powiedzenia.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Rez Sahara i 25 Myszy)

Nigdzie nie jesteśmy bardziej samotni, niż leżąc w łóżku, z naszymi tajemnicami i wewnętrznym głosem, którym żegnamy lub przeklinamy mijający dzień.

Jonathan Carroll — Poza ciszą

Zapytałam dziecko niosące świeczkę: - Skąd pochodzi to światło? Chłopczyk natychmiast ją zdmuchnął. - Powiedz mi, dokąd teraz odeszło - odparł. - Wtedy ja powiem ci, skąd pochodzi.

Paulo Coelho — Na brzegu rzeki Piedry usiadłam i płakałam

Miłość jest jak tama. Jeśli pozwolisz, aby przez szczelinę sączyła się strużka wody, to w końcu rozsadza ona mury i nadchodzi taka chwila, w której nie zdołasz opanować żywiołu. A kiedy mury runą, miłość zawładnie wszystkim. I nie ma wtedy sensu zastanawiać się, co jest możliwe, a co nie, i czy zdołamy zatrzymać przy sobie ukochaną osobę. Kochać – to utracić panowanie nad sobą.

Antoine de Saint-Exupéry — Twierdza (VI)

Bo smutek rodzi się zawsze z czasu, który upływa, a nie zostawia owocu.

Paulo Coelho — Czarownica z Portobello

[...] twoje blizny są twoją siłą.

Jonathan Carroll — Kraina Chichów (Część druga, III)

Pytania są niebezpieczne,
Nie ruszaj ich, będą spały.
Zapytasz - zbudzisz, i znacznie więcej
Niż myślisz pytań powstanie.

Lidia Jasińska

Ambitny nawet gdy z pociągu wypada, musi wypaść dobrze.

Anthony de Mello — Przebudzenie (W objęciach wspomnień)

Mówi się, że miłość jest ślepa. Wierzcie mi, to zupełne kłamstwo - nie ma niczego bardziej widzącego niż prawdziwa miłość. Niczego. Jest ona czymś najwyraźniej widzącym pod słońcem. Poświęcenie jest ślepe, przywiązanie jest ślepe, pożądanie jest ślepe - ale nie prawdziwa miłość. Nie popełnij błędu i nie nazywaj tych uczuć miłością.

Carlos Ruiz Zafón — Cień wiatru » Fermín Romero de Torres (Miasto cieni, 1954, 26)

Przeznaczenie zazwyczaj czeka tuż za rogiem. Jakby było kieszonkowcem, dziwką albo sprzedawcą losów na loterię: to jego najczęstsze wcielenia. Do drzwi naszego domu nigdy nie zapuka. Trzeba za nim ruszyć.

Gabriel García Márquez — Opowiadania (Nataniel składa wizytę)

Siedziała jak osoba czekająca na kogoś, kto może lada chwila nadejść. Siedziała smutna jak ktoś, kto czeka na tę chwilę od dawna, od samego urodzenia albo i wcześniej; być może nawet wcześniej niż od dnia narodzin oczekiwanej osoby.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Pieprz i ołówki)

Gdy uszkodzeniu ulega coś, na czym nam zależy, nie możemy oderwać oczu - ani myśli - od szczeliny, pęknięcia, rany. Pierwsza głęboka rysa na nowym samochodzie, pierwsze kłamstwo, na którym łapiemy nowego kochanka [...]. Wiedzieliśmy, że to się kiedyś stanie, ale łudziliśmy się nadzieją, że może jednak nie. Czasem te uszkodzenia można naprawić. Ale nawet wtedy rzeczy nie odzyskają dawnego blasku czy proporcji. Nigdy.

Wiesław Myśliwski — Widnokrąg (10 Dotknięcie)

To nie takie jednak proste spojrzeć, gdy się spojrzeniem dotyka bólu.