Paulo Coelho — Czarownica z Portobello

[...] miłość po prostu jest. Bez definicji. Kochaj i nie żądaj zbyt wiele. Po prostu kochaj.

Paulo Coelho — Alchemik

- Dlaczego mam zatem słuchać serca?
- Bo nie uciszysz go nigdy. I nawet gdybyś udawał, że nie słyszysz, o czym mówi, nadal będzie biło w twojej piersi i nie przestanie powtarzać tego, co myśli o życiu i o świecie.

Stephen King — Wielki marsz » narrator (Część druga: W drodze, Rozdział 8)

...im dłużej panuje cisza, tym trudniej ją przerwać.

Paulo Coelho — Alchemik

Z wiatrem będzie mu posyłać pocałunki, wierząc, że wiatr muśnie jego twarz i szepnie mu do ucha, że ona ciągle żyje i czeka.

Jonathan Carroll — Poza ciszą

Człowiek może postąpić dziesięć razy źle, potem raz dobrze i ludzie z powrotem przyjmują go do swoich serc. Ale jeśli postąpi odwrotnie: dziesięć razy dobrze, a potem raz źle, nikt już więcej mu nie zaufa.

Mikołaj Gogol — Aforyzmy Gogol (Z listów)

Kobieta nie powinna być gorsza od anioła, mężczyzna zaś tylko trochę lepszy od diabła.

Paulo Coelho — Czarownica z Portobello

Miałem świadomość, że przeżywam coś niezapomnianego - jedną z tych magicznych chwil, które jesteśmy w stanie zrozumieć dopiero wtedy, gdy już miną.

Mikołaj Gogol — Aforyzmy Gogol (Z listów)

Miłości nie udowadnia się słowami.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Milczenie - to jeszcze nie cisza.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Wady i zalety - to często jedno i to samo. Tylko z różnych punktów widzenia.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Pieprz i ołówki)

Gdy uszkodzeniu ulega coś, na czym nam zależy, nie możemy oderwać oczu - ani myśli - od szczeliny, pęknięcia, rany. Pierwsza głęboka rysa na nowym samochodzie, pierwsze kłamstwo, na którym łapiemy nowego kochanka [...]. Wiedzieliśmy, że to się kiedyś stanie, ale łudziliśmy się nadzieją, że może jednak nie. Czasem te uszkodzenia można naprawić. Ale nawet wtedy rzeczy nie odzyskają dawnego blasku czy proporcji. Nigdy.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Hietzl)

Była to jedna z głównych lekcji, jaką staruszka wyniosła ze śmierci - życie żądało od ciebie poświęceń. Jeśli nie byłeś do nich gotowy, robiło obrażoną minę i przestawało się o ciebie troszczyć. Było kapryśne, niewyrozumiałe i stronnicze. Gdyby udało ci się jakoś rzucić mu w twarz pytanie o jego sens, nie znalazłoby odpowiedzi. Sens życia bowiem zmienia się z dnia na dzień i w zależności od człowieka.

Emil Cioran — Zeszyty 1957-1972

Cierpienia tego, kogo się kocha, są moralnie bardziej nieznośne od własnych.