Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Rez Sahara i 25 Myszy)

Nigdzie nie jesteśmy bardziej samotni, niż leżąc w łóżku, z naszymi tajemnicami i wewnętrznym głosem, którym żegnamy lub przeklinamy mijający dzień.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Wielkie, głębokie "może")

Niektóre kobiety są po to, by je wielbić, inne - żeby je bzykać. Problem mężczyzn polega na tym, że ciągle mylą pierwsze z drugimi.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka ("Mój Iiif!")

[...] prawdziwa miłość jest zawsze chaotyczna. Gubisz się, tracisz trzeźwy osąd. Nie umiesz się bronić. Im większa miłość, tym większy chaos.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Wielkie, głębokie "może")

Na nocnym stoliku stała szklanka z wodą. Podniósł ją. - Większość znanych mi kobiet przypomina tę szklankę wody. Ty jesteś morzem.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Pieprz i ołówki)

Tak to już jest, że kobiety złoszczą się, denerwują lub są rozczarowane mężczyznami z tego czy innego powodu. To nieuchronne. Im bardziej cię przedtem kochały, tym większy zawód sprawiasz im na końcu. Dajesz za mało albo za dużo. Zły kolor, zły czas, zły gest. Powiedz komplement, a zbędą cię wzruszeniem ramion lub zimną uwagą typu: „Spostrzegawczy jesteś”.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Hietzl)

Nietzsche powiedział, że czasem dochodzimy do momentu, w którym robi się tak źle, że można uczynić tylko jedno z dwojga - śmiać się albo oszaleć. Dzisiaj trzecią możliwością jest taniec.

Algernon Charles Swinburne — Białe Jabłka (motto książki)

Miłość, sen i śmierć nadchodzą pomału;
Schwyć mnie za włosy i mocno pocałuj.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka ("Mój Iiif!")

[...] miłość jest chaosem. Ale nie tylko. Tak, gubisz się. Tracisz trzeźwy osąd. Ty. W pojedynkę. [...] Ale kiedy między dwojgiem ludzi rodzi się prawdziwa miłość, to nie są już sami. Tę naukę najtrudniej sobie przyswoić. Że nie są sami. Stwarzają coś nowego, trzeciego...

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Pieprz i ołówki)

Gdy uszkodzeniu ulega coś, na czym nam zależy, nie możemy oderwać oczu - ani myśli - od szczeliny, pęknięcia, rany. Pierwsza głęboka rysa na nowym samochodzie, pierwsze kłamstwo, na którym łapiemy nowego kochanka [...]. Wiedzieliśmy, że to się kiedyś stanie, ale łudziliśmy się nadzieją, że może jednak nie. Czasem te uszkodzenia można naprawić. Ale nawet wtedy rzeczy nie odzyskają dawnego blasku czy proporcji. Nigdy.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka ("Mój Iiif!")

Śpiączka to miły stan. Dobrze w niego zapaść, kiedy nie można się zdecydować: żyć czy umierać.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Hietzl)

Była to jedna z głównych lekcji, jaką staruszka wyniosła ze śmierci - życie żądało od ciebie poświęceń. Jeśli nie byłeś do nich gotowy, robiło obrażoną minę i przestawało się o ciebie troszczyć. Było kapryśne, niewyrozumiałe i stronnicze. Gdyby udało ci się jakoś rzucić mu w twarz pytanie o jego sens, nie znalazłoby odpowiedzi. Sens życia bowiem zmienia się z dnia na dzień i w zależności od człowieka.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Wodny sandwicz)

Mężczyźni traktują seks jak gimnastykę. Kobiety jak mszę.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Moje serce to zegar)

[...] zazdrosne serce nie uznaje śmiechu.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Rez Sahara i 25 Myszy)

Sufity bywają dobrymi kompasami: informują cię, gdzie się znajdujesz. [...] Więźniowie i nieszczęśliwie zakochani często robią doktoraty z badań nad sufitem.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Pieprz i ołówki)

Człowiek wymyślił sobie niebo i piekło, żeby się torturować. Czy znałaś kiedyś zdrowego psychicznie albo naprawdę dobrego człowieka, który by twierdził, że zasługuje na to, aby pójść do nieba? Wątpię. Wszyscy sądzą, że ich postępowanie zostanie potępione.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Wielkie, głębokie "może")

Ci, co przeprawiają się przez morze, zmieniają niebo nad głowami, ale nie żagle.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Uszminkowany szczur)

Lwy powinny być silne, ale łagodne, jak w kreskówce Disneya. One jednak takie nie są, a kiedy zachowują się jak lwy, masz im za złe, że nie są bajkowymi zwierzątkami z twojej wyobraźni. Rosyjskie niedźwiedzie nie wkładają kapeluszy i nie jeżdżą na rowerach. Ani nie śpią razem ze Złotowłosą. To ludzie zmuszają je, żeby odstawiały tę błazenadę w cyrkach, filmach i bajkach dla dzieci. Oczywiście, jedne są bardziej potulne czy dzikie, a inne mniej, ale wszystkie zawsze pozostaną niedźwiedziami. Więc nie odwracaj się do nich tyłem. A nawet nie podchodź. To proste. Nie one cię okłamują - to ty je kłamliwie postrzegasz.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Hietzl)

Najpotężniejszą bronią strachu jest jego zdolność do czynienia nas ślepymi na wszystko oprócz nas samych. W obliczu strachu zapominamy, że trzeba pamiętać o innych, ratować nie tylko własną skórę, własne uczucia.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Parę mil nocy)

Są dwie kategorie ludzi niewidzialnych: starcy i nieudacznicy [...]. Starzenie się na ziemi podlega stopniowej utracie widzialności. [...] Starych ludzi dostrzega się tylko wtedy, gdy robią kłopoty albo stają się dokuczliwi, albo gdy umierają. [...] Drugim rodzajem niewidzialności są nieudacznicy, patałachy, zera. Podobnie jak starcy - nic nie dają, więc nic nie znaczą.

Jonathan Carroll — Białe Jabłka (Bóg z wody)

Cierpliwość zawsze zostaje z miotłą w ręku.