Artur Schopenhauer — Erystyka czyli sztuka prowadzenia sporów

[...] wśród setki ludzi znajdzie się może jeden, z którym warto podyskutować. Reszta niech mówi, co chce, bowiem desipere est juris gentium (ludzie mają prawo być głupimi).

Artur Schopenhauer — Erystyka czyli sztuka prowadzenia sporów

Człowiek jest zły z natury.

Artur Schopenhauer — Erystyka czyli sztuka prowadzenia sporów

To, co się nazywa zdaniem ogółu, jest ściśle biorąc zdaniem dwóch lub trzech osób [...].

Artur Schopenhauer — Erystyka czyli sztuka prowadzenia sporów

Dla człowieka nie ma nic droższego niż dogodzenie jego próżności i żadna rana nie boli bardziej niż rana zadana właśnie próżności.

Artur Schopenhauer — Erystyka czyli sztuka prowadzenia sporów

Doprawdy, nie ma tak absurdalnego poglądu, którego by ludzie nie przyjęli jako własny, o ile tylko potrafi im się wmówić, że pogląd ten został przyjęty przez ogół. Przykład tak działa na ich myślenie, jak na ich czyny.

Artur Schopenhauer — Erystyka czyli sztuka prowadzenia sporów

[...] im bardziej ogólnikowe jest twierdzenie, tym bardziej jest ono narażone na ataki.

Artur Schopenhauer — Erystyka czyli sztuka prowadzenia sporów

Prości ludzie [...] mają głęboki respekt dla wszelkiego rodzaju fachowców. Nie wiedzą oni o tym, że kto z pewnej rzeczy robi profesję, ten kocha nie tę rzecz, lecz swój zarobek – ani o tym, że kto pewną rzecz wykłada, przeważnie słabo ją zna, albowiem jeśli ją studiuje gruntownie, nie pozostaje mu zazwyczaj czasu na jej nauczanie.

Artur Schopenhauer — Erystyka czyli sztuka prowadzenia sporów

Powszechność jakiegoś poglądu nie jest, poważnie mówiąc, żadnym dowodem, nie daje nawet prawdopodobieństwa słuszności.

Artur Schopenhauer — Erystyka czyli sztuka prowadzenia sporów

Nikt się tak łatwo nie decyduje na to, aby myśleć lub wnioskować wbrew prawom logiki: błędne sądy zdarzają się często, błędne wnioski zaś nader rzadko.

Artur Schopenhauer — Erystyka czyli sztuka prowadzenia sporów

[...] ze słusznych przesłanek wynikają zawsze słuszne twierdzenia, jakkolwiek z błędnych nie zawsze wynikają błędne.

Artur Schopenhauer — Erystyka czyli sztuka prowadzenia sporów

Prawda może wynikać również i z błędnych przesłanek, chociaż nigdy nic fałszywego nie wynika z przesłanek prawdziwych.