José Saramago — Historia oblężenia Lizbony

[...] noc posiada tę magiczną moc nadawania cech nieodwracalności i monstrualności nawet najmniejszym rzeczom [...].

José Saramago — Historia oblężenia Lizbony

Nikt nie powinien dawać mniej, niż już kiedyś dał, nie daje się róż, żeby następnego dnia dać pustynię [...].

José Saramago — Historia oblężenia Lizbony

[...] świat byłby zdecydowanie lepszy, gdyby każdy zadowolił się tym, co mówi, nie oczekując odpowiedzi, co więcej, nie prosząc o nią ani jej nie pragnąc.

José Saramago — Historia oblężenia Lizbony

Nie dowierzaj mężczyźnie, który milczy, i psu, który nie szczeka.

José Saramago — Historia oblężenia Lizbony

Nigdy się nie dowiemy, do jakiego stopnia nasze życie uległoby zmianie, gdyby pewne usłyszane i nie zrozumiane zdania zostały zrozumiane.

José Saramago — Historia oblężenia Lizbony

[...] Mój Boże, jak ten czas leci, tak niedawno król Salomon jeszcze żył, a to już trzy tysiące lat [...].

José Saramago — Historia oblężenia Lizbony

[...] ten, kto się modli, poddaje się bez walki i jest pokonany na zawsze.

José Saramago — Historia oblężenia Lizbony

[...] nigdy nie za wiele przezorności w wątpieniu [...].

José Saramago — Historia oblężenia Lizbony

[...] prawda nie może być niczym więcej jak twarzą nakładaną na różne nieprzeliczone maski [...].

José Saramago — Historia oblężenia Lizbony

[...] życie jest nie tylko trudne, czasem jest niemal niemożliwe [...].

José Saramago — Historia oblężenia Lizbony

[...] problem jest w was wszystkich, mężczyznach, w męskości, kiedy nie chodzi o zawód, chodzi o wiek, kiedy nie o wiek, o klasę społeczną, kiedy nie o klasę społeczną, to o pieniądze [...].

José Saramago — Historia oblężenia Lizbony

[...] śmierć nie kładzie kresu tym czy owym zajęciom, jest tylko granica, za którą nie ma już więcej niezasłużonego cierpienia.

José Saramago — Historia oblężenia Lizbony

[...] ludzie nie są zdolni stwierdzić, kim są, jeśli nie mogą wykazać, że są czymś innym [...].

José Saramago — Historia oblężenia Lizbony

[...] w tenże sposób preparuje się pomyłki historyczne, jeden mówi, że drugi powiedział, że trzeci usłyszał, i powołując się na trzy znakomite autorytety tego rodzaju, tworzy się historię [...].

José Saramago — Historia oblężenia Lizbony

[Pochlebstwa], nęcący wybieg, zwykle dający obfitszy plon niż cokolwiek innego, nawet jeśli gleba jest jałowa, a siewca niezbyt wprawiony.

José Saramago — Historia oblężenia Lizbony

[...] nie tylko ludzie nie wiedzą, po co się rodzą.

José Saramago — Historia oblężenia Lizbony

[...] wiek każdego z nas ma znaczenie tylko w zestawieniu z wiekiem innego człowieka [...].

José Saramago — Historia oblężenia Lizbony

[...] po sercu też można się wszystkiego spodziewać, nawet harmonii przeciwieństw.

José Saramago — Historia oblężenia Lizbony

Błądzenie, powiedział ten, kto wiedział, jest rzeczą ludzką, co oznacza, jeśli nie jest błędem dosłowne odczytywanie zdania, że nie byłby prawdziwym człowiekiem ten, który by nigdy nie błądził. Jednakże powyższa maksyma nie może zostać uznana za uniwersalne usprawiedliwienie, które wszystkich nas uwolniłoby od kulawych osądów i chromych opinii. Kto nie wie, powinien zapytać, powinien mieć tyle skromności [...] i roztropności, by nie wierzyć ślepo w to, co wydaje mu się, że wie, bo z tego rodzą się znacznie gorsze pomyłki, nie z niewiedzy.

José Saramago — Historia oblężenia Lizbony

Talerz zupy, pomarańcza, kieliszek wina, na zakończenie kawa, więcej nie potrzebuje człowiek prowadzący siedzący tryb życia.