Cytaty aforyzmy sentencje myśli biografie

Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Cytaty » Gabriel García Márquez » Jesień patriarchy

Unknown
Jesień patriarchy

Opowieść o dyktatorze, jego nieograniczonej władzy i trwającej wieczność agonii jest summą latynoamerykańskich dyktatur i narosłej wokół tych dyktatur literatury. Wszystko w tej opowieści jest niejednoznaczne, wątpliwe, sprzeczne, wykluczające się, zaskakujące i banalne zarazem. Historia splata się z baśnią, hagiografia z brukową tandetą, pieśni żebracze z symfoniami Brucknera. A wszystko to dzięki niezwykłej, wielogłosowej narracji, w której monolog dyktatora przegląda się w lustrze innych relacji i reakcji, jak choćby wtedy, gdy z początkiem XX wieku opowiada o niezwykłym spotkaniu sprzed wielu lat z dziwnie zachowującymi się załogami trzech karawel, przeświadczonymi, iż odkryli zupełnie nowy ląd. Humor, maestria i gorycz. I absolutne arcydzieło realizmu magicznego.

Więcej o autorze:
Márquez, biografia »
(kolumbijski powieściopisarz, dziennikarz i działacz społeczny)

Zobacz też: opinie o książce użytkowników serwisu lub dodaj własną.

Znaleziono 13 cytatów.

Szczegóły
Gabriel García Márquez — Jesień patriarchy

[...] nie zwracał uwagi na to, co do niego mówiono, tylko wpatrywał się w mrok oczu, by odgadnąć to, czego mu nie mówiono [...].

Zobacz też: mowa, oczy.

Szczegóły
Gabriel García Márquez — Jesień patriarchy

[...] był tak samotny w swej chwale, że nawet wrogów nie miał [...].

Zobacz też: chwała, samotność, wróg.
Szczegóły
Gabriel García Márquez — Jesień patriarchy

[...] wiedział od początku, że jedyną bronią, zdolną pokonać niezwyciężonego, jest przyjaźń [...].

Zobacz też: broń, przyjaźń.
Szczegóły
Gabriel García Márquez — Jesień patriarchy

[...] niech ksiądz wody do studni nie wozi [...] po co ksiądz chce mnie nawrócić, skoro i tak robię wszystko, czego chcecie, kurwa.

Zobacz też: ksiądz, studnia, woda.
Szczegóły
Gabriel García Márquez — Jesień patriarchy

[...] wiedział bowiem od czasów wojny, że myśląc na głos, przezwycięża strach [...].

 
Szczegóły
Gabriel García Márquez — Jesień patriarchy

[...] nieszczęściem tego kraju jest to, że ludzie mają za dużo wolnego czasu na myślenie [...].

Zobacz też: kraj, ludzie, myślenie, nieszczęście.
Szczegóły
Gabriel García Márquez — Jesień patriarchy

[...] za prawdą kryła się inna prawda.

 
Szczegóły
Gabriel García Márquez — Jesień patriarchy

[...] nawet najtwardszym miękną w końcu jaja, psiamać.

 
Szczegóły
Gabriel García Márquez — Jesień patriarchy

[...] ołów zdradziecko wystrzelony przebijał go, nie czyniąc mu żadnej krzywdy, [...] odbijał się od jego piersi i trafiał napastnika [...] był [on] nieodporny jedynie na kule litości, wystrzelone przez kogoś, kto kochałby go tak bardzo, iż gotów byłby umrzeć dla niego.

Zobacz też: litość, zdrada.
Szczegóły
Gabriel García Márquez — Jesień patriarchy

[...] my, twardzi mężczyźni, nie mamy czym oddychać, jeśli nie czujemy ziemi [...].

 
Szczegóły
Gabriel García Márquez — Jesień patriarchy

[...] jestem już zmęczona błaganiem Boga o to, żeby obalili mojego syna, bo żyć w pałacu prezydenckim to tak, jakby mieć cały czas zapalone światło [...].

 
Szczegóły
Gabriel García Márquez — Jesień patriarchy

[...] ojczyzna bez bohaterów to jak dom bez drzwi [...].

Zobacz też: bohaterstwo, dom, drzwi, ojczyzna.
Szczegóły
Gabriel García Márquez — Jesień patriarchy

[...] gdybyś przynajmniej umiał śpiewać albo gdybyś był arcybiskupem czy żeglarzem, ale ty jesteś tylko generałem, więc do niczego innego się nie nadajesz [...].