
Kamień na kamieniu *
Burzliwe losy Szymona Pietruszki i jego brata, Michała, są punktem wyjścia do opowieści o polskiej wsi – jej zawiłej historii i odchodzącej w przeszłość tradycji. Jak zawsze u Myśliwskiego najistotniejszy jest jednak wymiar symboliczny, w który zostajemy wprowadzeni od pierwszych zdań: „Wybudować grób. To się tylko tak mówi. A kto nie budował, nie wie, co taki grób kosztuje. Choć grób, mówią, też dom, tylko że na tamto życie. Bo wieczność nie wieczność, ale swój kąt powinien człowiek mieć”.
* - PIW
Więcej o autorze:
Myśliwski, biografia »
(polski pisarz)
Zobacz też: opinie o książce użytkowników serwisu lub dodaj własną.
Znaleziono 53 cytaty.
Bo łzy lubią nieraz gorzej niż kule dziurawić.
Bo tylko przez płacz można być z kimś razem, gdy się jest na wieki osobno.
Nie staraj się tak za wszelką cenę być silny. Siła odgradza nas od innych ludzi.
O szczęściu mówiłem. Że szczęścia trzeba szukać w sobie, a nie naokoło.
Że nikt go człowiekowi nie da, jak sam sobie go nie da. Że szczęście jest nieraz bliziutko, może w tej ubogiej izbie, gdzie się całe życie żyje, a ludzie Bóg wie gdzie go szukają.
Że niektórzy w sławie i bogactwie go szukają, ale na sławę i bogactwo nie każdego stać, a szczęście jest jak woda i każdemu chce się pić. Że nieraz jest go więcej w jednym dobrym słowie niż w całym długim życiu.
Zobacz też: płacz, życie.Ale to życie oduczyło mnie płakać [...]. Bo życie niejednego potrafi oduczyć i niczego za to nie nauczyć. Choć mówi się, że życie uczy. Nieprawda.
Zobacz też: kobieta, płacz.Ale tak już jest na świecie, że kobiecie płacz przychodzi z pomocą, kiedy rozum przestaje pojmować. A płacz wie wszystko, słowa nie wiedzą, myśli nie wiedzą, nie wiedzą sny i Bóg czasem nie wie, a płacz ludzki wie. Bo płacz jest płaczem, i tym, nad czym płacze.
W deszczu lubi się nieraz najgorzej zapomniane przypomnieć. Jeszcze kiedy się rozpada, to pada i pada, a tobie wciąż się coś przypomina.
[...] bo co pytać człowieka, gdzie idzie. Jak ktoś idzie, to gdzieś idzie, sam wie najlepiej, gdzie idzie, nie muszą zaraz wszyscy wiedzieć, gdzie idzie.
Zobacz też: ja, płacz.A płakać nad sobą, to jakby trochę i przeciw sobie się płakało. Płacze się zawsze do kogoś [...]. Kiedy nawet nad sobą się płacze, to do kogoś się płacze. Choćby nie wiem jak głęboko w sobie, po kryjomu w sobie, zawsze do kogoś. A ja nawet nie wiem, czy jest ktoś we mnie.
Zobacz też: łaska, milczenie, słowo.Bo słowa to wielka łaska. Cóż ma tak naprawdę człowiek prócz słów dane?
I tak nas wszystkich czeka kiedyś wieczne milczenie, to się jeszcze namilczymy. Może przyjdzie nam ściany z bólu drapać za najmarniejszym słowem. I każdego słowa nie wypowiedzianego na tym świecie do siebie będziemy jak grzechów żałować. Tylko, że będzie za późno. A ileż takich słów nie wypowiedzianych zostaje w każdym człowieku i umiera razem z nim, i gnije z nim, i ani mu potem w cierpieniu nie służy, ani w pamięci.
To po co jeszcze sami sobie zadajemy milczenie?
Zobacz też: deszcz, płacz.Ten płacz jej jak deszcz z zaniesionego nieba siąpił po mnie, a ja mokłem pokornie, jakbym się na ten deszcz płacz naumyślnie wystawił, żeby mnie opłakał.
A zdarza się, że śmierć można odpędzić muzyką.
Może się przecież zdarzyć, że się jedno z drugim pomylą, nikt nie wie naprzód, kto jest komu przeznaczony, bo i przeznaczenia się mylą, z przeznaczeniem jak z dniem, chwalić go dopiero trzeba po zachodzie słońca.
Wtem tuż z prawej strony usłyszałem, jakby jakieś drzewo płakało. Nie wiem, dąb czy buk to był. Wyciągnąłem nawet rękę i wtedy zobaczyłem ją, wtuloną w to drzewo.
Zobacz też: czas, koniec świata, życie.[...] bo już z dawien dawna aż do końca świata każdy ma swój czas wyznaczony, swoje miejsce, swoje życie.
A że żyć, żyłem, jak się dało czy musiało, to widocznie inaczej się nie dało, bo nikt przecież nie żyje, jak by chciał. A zresztą gdyby nawet się dało, jak by człowiek chciał, czy byłoby mu lepiej? Nigdy nie wiadomo, czy tak, jak człowiek by chciał, nie byłoby akurat gorzej. To może każdy ma nie tylko takie życie, jakie ma, ale i najlepsze, jakie mógłby mieć.
Zobacz też: cierpliwość, krzyk, ludzie, płacz, śmierć.Nieraz krzykiem nie pomoże, płaczem nie pomoże, kosą nie pomoże. Nie pomoże ci Bóg ni ludzie, tylko ta twoja cierpliwość. I nawet umrzeć gdy ci przyjdzie, nie wyda się to takie straszne, bo śmierć panie, też cierpliwość.
Każda by tylko chciała, żeby człowiek był inny. A jaki ma być inny? I czy może być inny od siebie? Jest taki, jaki jest, i już musi taki być.
Gabriel García Márquez
Nie płacz, że coś się skończyło, tylko uśmiechaj się, że ci się to przytrafiło.
u użytkownika Tuta.
Losowe cytaty
Nowe cytaty
Nowe tytuły
Najlepsze
Regulamin
Kontakt
Autorzy: Süskind
Haushofer
Jankélévitch
Herbert
Samson
Fowles
Woolf
Tytuły: Marina
Kontrabasista
Historia pana Sommera
Ściana
Rook
Ciemnia
Rytm życia
Anioły Błędy Bóg Ból Cierpienie Czas Człowiek Diabeł Dobre rady Dobro Droga Dusza Dziecko Gwiazdy Kobieta Ludzie Mądrość Marzenia Mężczyzna Milczenie Miłość Mowa Myślenie Nadzieja Nauka Pamięć Piękno Praca Przyjaciel Prezenty Pytania Radość Samotność Seks Sen Serce Słońce Słowo śmierć Strach świat Szczęście Wiara Wiedza Wolność Wróg Zapominanie Zło Zwierzęta życie
Allen Andersen Bułhakow Camus Carroll Cioran Coelho Conrad Cortázar Dąbrowska de La Rochefoucauld de Mello de Saint-Exupéry Dostojewski Einstein Emerson Freud Goethe Gogol Grzeszczyk Haushofer Hesse Kępiński King Konfucjusz Kraus Lec Lichtenberg Lincoln Márquez Masterton Mickiewicz Myśliwski Nietzsche Prus Rowling Ruiz Zafón Saramago Sartre Schmitt Shakespeare Steinbeck Stendhal Süskind Tuwim Twain Twardowski von Ebner-Eschenbach Wilde Wyszyński
aforyści Amerykanie Brazylijczycy Brytyjczycy dramaturdzy dziennikarze egzystencjaliści eseiści filozofowie fizycy Francuzi Hiszpanie laureaci Nagrody Nobla Niemcy pisarze poeci Polacy powieściopisarze satyrycy teoretycy
Antyk Średniowiecze Renesans Barok Oświecenie Romantyzm Pozytywizm Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Współczesność
Quotes (angielski)
Cytaty aforyzmy
Aforyzmy