Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (VI)

Wiesz... gdy się jest bardzo smutnym, lubi się zachody słońca...

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (XXI)

...dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidzialne dla oczu.

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (XXV)

Człowiek naraża się na łzy, gdy raz pozwoli się oswoić.

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (XVII)

- Na pustyni jest się trochę samotnym.
- Równie samotnym jest się wśród ludzi.

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (XVII)

Zastanawiam się - rzekł - czy gwiazdy świecą po to, żeby każdy mógł pewnego dnia znaleźć swoją.

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (XXI)

Na zawsze ponosisz odpowiedzialność za to, co oswoiłeś.

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (VII)

Gdy ktoś kocha różę, której jedyny okaz znajduje się na jednej z milionów gwiazd, wystarczy mu na nie spojrzeć, aby być szczęśliwym. Mówi sobie: „Na którejś z nich jest moja róża...”.

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (XXV)

...oczy są ślepe. Trzeba szukać sercem.

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (XXI)

...jeśli mnie oswoisz, będziemy potrzebni jeden drugiemu.

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (XXVI)

Słodko jest nocą patrzeć na niebo, gdy kochasz różę, która znajduje się na jednej z gwiazd. Wówczas wszystkie gwiazdy są ukwiecone.

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (VII)

Kraj łez jest taki tajemniczy!

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (III)

Prosto przed siebie nie można zajść bardzo daleko...

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (z dedykacji)

Przecież wszyscy dorośli byli kiedyś dziećmi. (Ale niewielu z nich pamięta o tym).

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (XXI)

Mowa jest źródłem nieporozumień.

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (XXV)

...ludzie hodują pięć tysięcy róż w jednym ogrodzie... i nie znajdują w nich tego, czego szukają...

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (XXII)

Nigdy nie jest dobrze tam, gdzie się jest.

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (XXIV)

Trzeba troskliwie osłaniać lampy: powiew wiatru może je zgasić...

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (XXI)

Poznaje się tylko to, co się oswaja.

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (XXIV)

Pustynię upiększa ukryta gdzieś studnia.

Antoine de Saint-Exupéry — Mały Książę (I)

Dorośli nigdy nie rozumieją niczego sami i dzieci są zmęczone wiecznym udzielaniem im wyjaśnień.