Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Nadzieja pomaga iść naprzód; wytrwałość - stać, a odwaga - wracać.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Oczy widzą, uszy - słyszą, a serce - i tak wie swoje.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Człowiek się nie zmienia, człowiek czasem - po prostu - daje się tylko poznać z innej strony.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Miłość - to skarb, który często dajemy komuś, kto go nie chce wziąć, a jednocześnie pragnie posiadać.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Siebie można przemilczeć, także - przeczekać, a nawet - przeżyć. Tylko nie - zrozumieć.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Sen - to rozplątywanie w zupełnej ciemności tego, co zostało poplątane w pełnym świetle.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Czasem dopiero na skrzyżowaniu człowiek zaczyna zastanawiać się - dokąd idzie.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

W życiu wszystko ma swój zmierzch. Tylko noc kończy się świtem.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Milczenie - to jeszcze nie cisza.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Wady i zalety - to często jedno i to samo. Tylko z różnych punktów widzenia.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Kobieta zawsze woli jednego, stałego mężczyznę. Oczywiście nie musi to być stale ten sam facet.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Gdzie kończy się szczerość, tam się na pewno zaczyna samotność.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Słowo - to wiele, ale milczenie - to wszystko.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Nie to, co już wiemy, lecz to, co chcemy wiedzieć - świadczy o naszej mądrości.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Z czego człowiek nie zwierza się innym, to zazwyczaj ukrywa i przed sobą.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Więcej czyni jeden uśmiech niż trzy uderzenia pięścią. A i - hałasu nie ma, i ręka nie boli, i mebel się nie niszczy, i medale nie brzęczą.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Marzenie - to taki gmach, który istnieje, póki się go nie zaczyna budować.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Człowiek jest takim zegarem, który ciągle się spóźnia, choć zawsze się śpieszy.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Najtrudniej pozbyć się straconych złudzeń.

Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów

Kobieta bez mężczyzny jest wszystkim, ale tylko z mężczyzną jest sobą.