Antoni Kępiński — Rytm życia

Uczucia nigdy nie są seryjne, cechą ich jest indywidualność.

Antoni Kępiński — Rytm życia

Człowiek nie może być – jak część składowa maszyny – uczuciowo obojętny; musi on kochać i nienawidzić, a także być kochanym i nienawidzonym.

Antoni Kępiński — Rytm życia

Nie wiemy, co przeżywa motyl, który wykluwszy się z poczwarki, wiedziony zapachem samiczki, rozpoczyna swój lot godowy, czasem na odległość kilkunastu kilometrów, żyjąc dosłownie powietrzem tylko i miłością, gdyż nie jest zdolny do pobierania pożywienia. W każdym razie może on być symbolem miłości.

Antoni Kępiński — Rytm życia

Ludzie spieszą się w pracy, dlatego niedbale ją wykonują; spieszą się w używaniu życia, dlatego jego smaku nie odczuwają; spieszą się w odpoczynku, dlatego nie mogą wypocząć.

Antoni Kępiński — Rytm życia

Jednym z paradoksów życia jest może to, że nie ma spraw idealnie dobrych czy złych, że dobre ma cień złego, a złe – dobrego.

Antoni Kępiński — Rytm życia

Trzeba pić do dna, by dojść do dna swej duszy. A że dna tego w rzeczywistości nie ma, więc im głębiej się schodzi, tym większą ciemność się widzi i zapanowuje ochota skończenia ze sobą, w czym też alkohol pomaga, przynosząc zamiast śmierci utratę świadomości.

Antoni Kępiński — Rytm życia

Nie można drugiego człowieka obserwować, nie działając na niego.

Antoni Kępiński — Rytm życia

Człowiek nawet w najgorszych dla siebie chwilach nie odwraca wzroku od przyszłości i nie traci zdolności decyzji, dzięki którym przyszłość zdobywa.

Antoni Kępiński — Rytm życia

W samotności łatwiej dochodzi się do samouwielbienia, a jednocześnie do skrajnej nienawiści, kończącej się nieraz samobójstwem.

Antoni Kępiński — Rytm życia

Alkohol redukuje udrękę pytań związanych z obrazem samego siebie.

Antoni Kępiński — Rytm życia

Dzień, w którym miało się wiele przeżyć, jest dłuższy od dnia, w którym nic się nie zmieniło.

Antoni Kępiński — Rytm życia

Polacy lubili i lubią pić „do dna”. Przeważa u nich typ picia heroiczny i samobójczy.

Antoni Kępiński — Rytm życia

Istnieją pewne granice przeżyć ludzkich i bezkarnie nie można ich przekraczać; jeśli się to stanie, gdy wyjdzie się „poza”, wówczas już nie ma powrotu do dawnego. Zmienia się coś w zasadniczej strukturze; człowiek już nie jest ten sam, co kiedyś.

Antoni Kępiński — Rytm życia

Podstawową decyzją emocjonalną w stosunku do drugiego człowieka jest decyzja zbliżenia się do niego lub oddalenia.

Antoni Kępiński — Rytm życia

Obok miłości mogą występować lęk i agresja. Wystarczy sobie wyobrazić, co przeżywa samiec modliszki pożerany przez swą ukochaną w czasie kopulacji.

Antoni Kępiński — Rytm życia

Nuda i pośpiech z psychologicznego punktu widzenia mają wiele cech wspólnych. W obu czas obecny jest przeszkodą, chce się go [...] najszybciej pokonać.

Antoni Kępiński — Rytm życia

Każdemu zdarza się decydować o losie drugiego człowieka.

Antoni Kępiński — Rytm życia

Człowiek ma tyle lat, na ile się czuje.

Antoni Kępiński — Rytm życia

Ludzie, którzy przyjmują swoją starość, nie robiąc z niej problemu, są młodsi od tych, którzy chcą za wszelką cenę zachować swoją młodość.

Antoni Kępiński — Rytm życia

Postawa „artystyczna” jest postawą wolności, w tym sensie, że szuka się w niej wypowiedzenia tego, co w nas jest najbardziej indywidualne i spontaniczne, a tym samym zrzucenia z siebie uwierających masek i więzów.