Cytaty aforyzmy sentencje myśli biografie

Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Cytaty » Éric-Emmanuel Schmitt » Tektonika uczuć

Tektonika uczuć
Tektonika uczuć *

Richard i Diane są w sobie szaleńczo zakochani i wkrótce zamierzają się pobrać. Chociaż... może nie tak szaleńczo, jak się wydaje. A z tym ślubem to też nic pewnego... Tak naprawdę, to myślą o rozstaniu. Czego oni właściwie chcą?

Błyskotliwy utwór Schmitta, pełen ciągłego napięcia między dwojgiem bohaterów, to laboratoryjna analiza mechanizmów manipulacji i błyskotliwa wiwisekcja ludzkich dusz. Wśród intryg i podchodów, aluzji i podtekstów Schmitt kolejny raz pokazuje, że najsilniejszych uczuć nie można od siebie odróżnić i wszyscy nosimy maski.

Bo miłość to nieustająca gra.

* - Znak

Więcej o autorze:
Schmitt, biografia »
(francuski dramaturg, eseista i powieściopisarz, z wykształcenia filozof)

Zobacz też: opinie o książce użytkowników serwisu lub dodaj własną.

Znaleziono 19 cytatów.

[...] ty nie jesteś kobietą: ty jesteś wyzwaniem.

 

Kiedy kobietę trzyma przy życiu czyjaś miłość, i nagle ta miłość zostaje jej odebrana, żeby nie umrzeć, musi zamienić to uczucie na inne, równie silne: nienawiść.

Zobacz też: kobieta, nienawiść.

Nienawiść jest dobra: gorąca, solidna, pewna. Nienawiść to nie to co miłość, nie można w nią wątpić. Nigdy. Nie znam nic pewniejszego niż nienawiść. To jedyne uczucie, na który się człowiek nie zawiedzie.

Zobacz też: nienawiść, pewność.

„Wszyscy mężczyźni są kłamcy, zmiennicy, fałszywi, paple, obłudnicy, pyszałki lub tchórze, nędzni i zmysłowi; wszystkie kobiety są przewrotne, wyrachowane, próżne, ciekawe i zepsute; świat jest kałużą bez dna, gdzie czołgają się najpotworniejsze płazy, przewalając się w błocie; ale jest na świecie jedna rzecz święta i wzniosła: zespolenie tych dwojga tak szpetnych i ułomnych istot. Kto kocha, często doznaje zawodu, często cierpi i jest nieszczęśliwy, ale kocha; i kiedy znajdzie się na krawędzi grobu, obraca się, aby spojrzeć wstecz, i powiada: »Często cierpiałem, myliłem się niekiedy, ale kochałem. To ja żyłem, a nie sztuczna istota wylęgła z mej pychy i nudy«”.

 

[...] kochać to nie to samo co znać.

 

Kto jest dobry? Kto zły? Nie ma ludzi dobrych i złych, są tylko złe albo dobre uczynki. I ludzie, którzy miotają się między nimi.

Zobacz też: dobro, ludzie, zło.

Nieważne, czy świat mi się podoba, czy nie, przyjmuję go takim, jaki jest, i zakasuję rękawy. Nie sądzę, żeby można było zmieniać ludzi, ani tym bardziej że powinno się to robić.

 

Miłość cię demoralizuje [...], mógłbyś w jej imieniu dokonywać wielkich czynów, a kończy się tylko na podłych.

 

Człowiek jest tak cudownie skonstruowany, że zawsze zrzuca winę na innych. Albo przynajmniej wynajduje sobie okoliczności łagodzące.

 

Nie można być zakochanym i wierzyć w związek.

 

Bliski przyjaciel, czy to nie właściwe określenie dla kogoś, kto już przestał być bliski?

 

Słychać takty marsza weselnego. [...] To taka ironiczna melodyjka poprzedzająca każdą katastrofę.

 

Jestem jej matką, a więc osobą, która zna ją mniej niż ktokolwiek inny.

 

[...] nie można osiągnąć miłości, nie zaznawszy wcześniej upokorzenia.

 

Kiedy mają mówić o uczuciach, poeci często odwołują się do geografii, bo albo chcą znaleźć drogę, albo - przeciwnie - zabłądzić.

Zobacz też: droga, geografia, miłość, poeta.

Prezenty to taka sama waluta jak każda inna.

 

Kto nie ma tej dziecinnej wiary, że istnieje jakaś sprawiedliwość? Sprawiedliwość wpisana w porządek świata, która prędzej czy później sprawia, że kara dosięga niegodziwców, a dobrzy zostają nagrodzeni.

 

[...] jeśli każdy ojciec i każda matka wolą własne dzieci od dzieci innych, to przecież nie dlatego, że przeprowadzili badania rynkowe.

Zobacz też: dziecko, matka, ojciec.

Autor staje się stary dopiero wtedy, kiedy już nie przemawia do młodych.