Cytaty aforyzmy sentencje myśli biografie

Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Cytaty » Emil Cioran » Zeszyty 1957-1972

Unknown
Zeszyty 1957-1972

Przez długi czas na stole Ciorana leżał - zawsze zamknięty - zeszyt.
Gdy po jego śmierci Simone Boué gromadziła jego rękopisy, natrafiła na trzydzieści cztery identyczne zeszyty. Zaczynały się 26 czerwca 1957, kończyły w 1972 roku.
Simone Boué zachowała w pamięci wydarzenia, o jakich wspomina, sceny, które opisuje - a wspomnienie to nieraz różni się istotnie od świadectwa samego Ciorana: dlatego że przeżywał je i odczuwał w samotności, dlatego że wszędzie i zawsze jest SAM.

Więcej o autorze:
Cioran, biografia »
(pisarz pochodzenia rumuńskiego tworzący przede wszystkim w języku francuskim i mieszkający we Francji)

Zobacz też: opinie o książce użytkowników serwisu lub dodaj własną.

Znaleziono 389 cytatów.

Jeśli chce się być szczęśliwym, nie wolno gmerać w pamięci.

Zobacz też: pamięć, szczęście.

Muszę zmajstrować sobie uśmiech, uzbroić się weń, schronić się pod jego opieką, mieć czym odgrodzić się od świata, zamaskować swe rany, wreszcie wyćwiczyć się w noszeniu maski.

Zobacz też: maska, świat, uśmiech.

Jedyny sposób uchronienia własnej samotności to ranić wszystkich, zaczynając od tych, których kochamy.

 

Po co nosić maskę, gdy nie ma się już twarzy?

Zobacz też: maska, pytania, twarz.

Nocy, które przespaliśmy, jakby nigdy nie było; pozostają nam w pamięci tylko te, w które cierpieliśmy, nie mogliśmy zmrużyć oka. Stąd suma naszych nocy jest sumą naszych bezsenności.

Zobacz też: bezsenność, cierpienie, noc.

Przez kogo zaznałeś szczęścia, przez tego też zaznasz nieszczęścia.
Błogosławiony przez bogów, kto nie przywiązuje się do nikogo.

Zobacz też: nieszczęście, szczęście.

Bywają noce tak pełne udręk, że nazajutrz należałoby zmienić nazwisko, bo nie jest się już tym samym, co pierwej.

 

Nigdy nie trzeba zgadzać się z tłumem, nawet jeśli ma rację.

Zobacz też: racja, tłum.

W miarę upływu czasu spostrzegam, że ludzie, których rozumiem najmniej, to ci, których znam najlepiej. Moi przyjaciele są zagadkami.

Zobacz też: czas, przyjaciel, zagadka.

[...] ach! jak ludzie mnie bolą!

Zobacz też: ból, ludzie.

Wszelkie przywiązanie jest koniec końców źródłem bólu. Szczęśliwi, po tysiąckroć szczęśliwi, którzy obywają się bez niego. Samotny nie opłakuje nikogo, nikt też nie płacze nad nim. Niech ten, kto nie chce cierpieć, kto czuje trwogę przed zgryzotą, uwalnia się od ludzi.

Zobacz też: ból, cierpienie, samotność.

Co pan robi? - Czekam na siebie.

 

Cierpienia tego, kogo się kocha, są moralnie bardziej nieznośne od własnych.

 

Jeśli wieloletnia przyjaźń się rozpada, trzeba to przyjąć bez goryczy: wszak musiała kiedyś się skończyć. Pamiętajmy tylko to, czym była, nie to, czym się stała!

 

Głębokie są tylko uczucia, które się ukrywa. Stąd siła uczuć podłych.

Zobacz też: podłość, siła, uczucie.

Jak dotąd, dałem tylko jeden dowód odwagi: nie zabiłem się.

Zobacz też: dowód, odwaga.

Gdyby tak można sfotografować nasze sny!

Zobacz też: fotografia, sen.

Każdy ból się zapomina, upokorzenia - żadnego.

Zobacz też: ból, upokorzenie.

Choroby są po to, by nam przypominać, że nasz kontrakt z życiem może być w każdej chwili unieważniony.

Zobacz też: choroba, życie.

Dla mnie szczęście to rzecz bardzo prosta: nie myśleć o przyszłości.

 

Strony: pierwsza | poprzednia | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | następna | ostatnia