
Zły demiurg
Emil Cioran (1911-1995), francuski (od lat 40. XX wieku) filozof pochodzenia rumuńskiego, napisał Złego demiurga (1969) w dojrzałym okresie życia, ale z frenetyczną pasją młodego burzyciela. Jest to książka o religii, a ściślej przeciw religii (chrześcijańskiej) i o (pocieszającej) możliwości samobójstwa. Hasło "Bóg umarł" jest dla Ciorana eufemizmem i w rzeczywistości oznacza: umarła religia, zwłaszcza chrześcijańska, choć zachodzi podejrzenie demiurgicznej manipulacji już u początku świata. Zły demiurg (bo przecież, uważa Cioran, stwórca dobry być nie musi, a autor takiego horrendum jak świat cielesny nawet na pewno nie jest) to egzystencjalna radykalizacja poczciwego kartezjańskiego złośliwego demiurga o dość ograniczonej szkodliwości. W oczyszczonym z bogów i religii świecie myśliciel może wreszcie żyć w sposób wolny - także od konieczności samobójstwa. Chroni przed nim możliwość dokonania go w każdej chwili. Zły demiurg należy do serii dzieł Ciorana z lat 60. XX wieku, które przyniosły mu w następnych dekadach światową sławę. W latach 70. książka znalazła się na indeksie Kościoła katolickiego.
Więcej o autorze:
Cioran, biografia »
(pisarz pochodzenia rumuńskiego tworzący przede wszystkim w języku francuskim i mieszkający we Francji)
Zobacz też: opinie o książce użytkowników serwisu lub dodaj własną.
Znaleziono 54 cytaty.
Zobacz też: chwila, noc, przyszłość, samobójstwo.Są noce, gdy przyszłość traci wszelką wagę, a spośród wszystkich jej chwil pozostaje tylko ta, w której postanowimy skończyć z sobą.
Ważne są tylko chwile, gdy pragnienie pozostania sam na sam z sobą jest tak silne, że człowiek wolałby raczej strzelić sobie w łeb, niż zamienić słowo z kimś innym.
Zobacz też: prawda, samotność.Te chwile, gdy pragniesz być absolutnie sam, bo masz pewność, że będąc sam na sam ze sobą, potrafisz odkrywać prawdy rzadkie, jedyne, wyjątkowe - a potem rozczarowanie, gorycz, gdy się przekonujesz, że z tej uzyskanej wreszcie samotności nic się nie rodzi, nic urodzić się nie mogło.
Myśl, że mamy się zabić, robi nam dobrze.
Jeden tylko znak zaświadcza o tym, żeśmy wszystko pojęli: płacz bez powodu.
Zobacz też: obsesja, samobójstwo.Obsesja samobójstwa to właściwość człowieka niezdolnego już ani do życia, ani do śmierci, którego uwaga nigdy nie odrywa się od tej podwójnej niemożności.
Zobacz też: człowiek, samotność.Człowiek chroni się w samotność, aby za nikogo nie odpowiadać; wystarczy mu on sam i wszechświat.
Zobacz też: milczenie, mowa, szaleństwo.Mowa i milczenie. Czujemy się bezpieczniejsi z szaleńcem, który mówi, niż z takim, który nie potrafi otworzyć ust.
W samotności nigdy nie marnujemy czasu, nawet nic nie robiąc. Niemal zawsze trwonimy go w towarzystwie. Żadna rozmowa z sobą nie może być całkowicie bezpłodna; coś z niej zawsze wynika, bodaj tylko nadzieja, że znów się kiedyś spotkamy.
Zobacz też: chwila, cuda, piekło.Tkwimy wszyscy w otchłani piekła, w którym każda chwila jest cudem.
Dobro było albo będzie, ale nigdy nie jest.
Zobacz też: czytelnik, pisarz, szczerość.Tylko pisarz bez czytelników może sobie pozwolić na luksus szczerości. Nie zwraca się do nikogo, chyba tylko do siebie.
Zobacz też: człowiek, samobójstwo, wszystko.Człowiek zabija się tylko wówczas, gdy w takim bądź innym sensie zawsze pozostawał na zewnątrz wszystkiego.
Zobacz też: cel, ostatnie słowa, wszystko, zniszczenie.Wszystko, co złożone, podlega zniszczeniu. Bez wytchnienia dążcie do celu.
(ostatnie słowa Buddy według Mahaparinibbana-sutta z kanonu palijskiego)
Zobacz też: przyjemność, rozczarowanie, starość.Starość może stać się znośna dzięki przyjemności, z jaką obserwujemy odchodzenie po kolei tych, którzy zapewne w nas wierzyli, a których nie będziemy już mogli rozczarować.
Zobacz też: los, odwaga.To, co nazywamy „siłą ducha”, jest po prostu odwagą niewyobrażania sobie własnego losu inaczej.
Jonathan Carroll
Śpiączka to miły stan. Dobrze w niego zapaść, kiedy nie można się zdecydować: żyć czy umierać.
u użytkownika Zielone_jabłko.
Losowe cytaty
Nowe cytaty
Nowe tytuły
Najlepsze
Regulamin
Kontakt
Autorzy: Mendoza
Süskind
Haushofer
Jankélévitch
Herbert
Samson
Fowles
Tytuły: Rok potopu
Nie ma kto pisać do pułkownika
Marina
Kontrabasista
Historia pana Sommera
Ściana
Rook
Błędy Bóg Ból Cierpienie Czas Człowiek Dusza Dzień Kłamstwo Kobieta Ludzie Mądrość Marzenia Mężczyzna Milczenie Miłość Myślenie Nadzieja Nieszczęście Noc Odwaga Pamięć Piękno Porażki Pragnienie Prawda Przeszłość Przyjaciel Przyszłość Pytania Radość Samobójstwo Samotność Sen Serce Słowo śmierć Smutek Strach świat Szczęście Tęsknota Tragedia Ucieczka Uczucie Uśmiech Wróg Zaufanie Zrozumienie życie
Allen Andersen Bułhakow Camus Carroll Cioran Coelho Conrad Cortázar Dąbrowska de La Rochefoucauld de Mello de Saint-Exupéry Dostojewski Einstein Emerson Freud Goethe Gogol Grzeszczyk Haushofer Hesse Kępiński King Konfucjusz Kraus Lec Lichtenberg Lincoln Márquez Masterton Mickiewicz Myśliwski Nietzsche Prus Rowling Ruiz Zafón Saramago Sartre Schmitt Shakespeare Steinbeck Stendhal Süskind Tuwim Twain Twardowski von Ebner-Eschenbach Wilde Wyszyński
aforyści Amerykanie Brazylijczycy Brytyjczycy dramaturdzy dziennikarze egzystencjaliści eseiści filozofowie fizycy Francuzi Hiszpanie laureaci Nagrody Nobla Niemcy pisarze poeci Polacy powieściopisarze satyrycy teoretycy
Antyk Średniowiecze Renesans Barok Oświecenie Romantyzm Pozytywizm Modernizm Dwudziestolecie międzywojenne Współczesność
Quotes (angielski)
Cytaty aforyzmy
Aforyzmy