Biografia Khalila Gibrana



Urodził się w maronickim miasteczku leżącym na terenie dzisiejszego Libanu. Jego dziadek był maronickim duchownym. Pochodził z ubogiej rodziny. Jedynym wykształceniem, jakie mogli zapewnić mu rodzice, była nauka u księdza, który wpajał mu biblijne mądrości oraz uczył go języka syriackiego i arabskiego.



W 1895 r. emigrował z rodziną do Stanów Zjednoczonych, osiedlając się w Bostonie. Wtedy też zmienił nazwisko na amerykańsko brzmiące Khalil Gibran. W 1904 roku w Bostonie odbyła się pierwsza wystawa jego prac plastycznych. Podczas jej otwarcia poznał jedną z najważniejszych kobiet w jego życiu, Mary Elizabeth Haskell. Oficjalnie przez całe życie pozostawali przyjaciółmi, jednak ich korespondencja, opublikowana po latach, pokazuje prawdziwą bliskość ich związku. W 1908 r. Gibran wyjechał na dwa lata do Paryża, gdzie studiował sztukę razem z Augustem Rodin. W 1912 zamieszkał w Nowym Jorku i oddał się twórczości pisarskiej i plastycznej. Początkowo pisał po arabsku, jednak od 1918 roku większość dzieł wydawał po angielsku.

Zmarł w wieku 48 lat na marskość wątroby. Został pochowany w swoim rodzinnym mieście, Bszarri, gdzie obecnie znajduje się poświęcone artyście muzeum.