Cytaty z książki pt. „Kamień na kamieniu”

39 ranking

Rozdział IX Brama 449
Nie staraj się tak za wszelką cenę być silny. Siła odgradza nas od innych ludzi.siła
Dodaj do notesu 

35 ranking

Rozdział I Cmentarz 32
Bo łzy lubią nieraz gorzej niż kule dziurawić.łzy
Dodaj do notesu 

34 ranking

Rozdział VI Płacz 292
Bo tylko przez płacz można być z kimś razem, gdy się jest na wieki osobno.płacz
Dodaj do notesu 

26 ranking

Rozdział V Matka 237
O szczęściu mówiłem. Że szczęścia trzeba szukać w sobie, a nie naokoło.
Że nikt go człowiekowi nie da, jak sam sobie go nie da. Że szczęście jest nieraz bliziutko, może w tej ubogiej izbie, gdzie się całe życie żyje, a ludzie Bóg wie gdzie go szukają.
Że niektórzy w sławie i bogactwie go szukają, ale na sławę i bogactwo nie każdego stać, a szczęście jest jak woda i każdemu chce się pić. Że nieraz jest go więcej w jednym dobrym słowie niż w całym długim życiu.
szczęście
Dodaj do notesu 

22 ranking

Rozdział VI Płacz 285
Ale tak już jest na świecie, że kobiecie płacz przychodzi z pomocą, kiedy rozum przestaje pojmować. A płacz wie wszystko, słowa nie wiedzą, myśli nie wiedzą, nie wiedzą sny i Bóg czasem nie wie, a płacz ludzki wie. Bo płacz jest płaczem, i tym, nad czym płacze.kobieta płacz
Dodaj do notesu 

19 ranking

Rozdział IV Ziemia 172
Nie powinniśmy się rodzić, kiedy nie umiemy żyć.narodziny życie
Dodaj do notesu 

18 ranking

Rozdział IX Brama 450
Ale to życie oduczyło mnie płakać [...]. Bo życie niejednego potrafi oduczyć i niczego za to nie nauczyć. Choć mówi się, że życie uczy. Nieprawda.płacz życie
Dodaj do notesu 

16 ranking

Rozdział IV Ziemia 189
W deszczu lubi się nieraz najgorzej zapomniane przypomnieć. Jeszcze kiedy się rozpada, to pada i pada, a tobie wciąż się coś przypomina.deszcz
Dodaj do notesu 

15 ranking

Rozdział IX Brama 464
[...] bo co pytać człowieka, gdzie idzie. Jak ktoś idzie, to gdzieś idzie, sam wie najlepiej, gdzie idzie, nie muszą zaraz wszyscy wiedzieć, gdzie idzie.Dodaj do notesu 

15 ranking

Rozdział IX Brama 450
A płakać nad sobą, to jakby trochę i przeciw sobie się płakało. Płacze się zawsze do kogoś [...]. Kiedy nawet nad sobą się płacze, to do kogoś się płacze. Choćby nie wiem jak głęboko w sobie, po kryjomu w sobie, zawsze do kogoś. A ja nawet nie wiem, czy jest ktoś we mnie.ja płacz
Dodaj do notesu 

13 ranking

Rozdział III Słowa 111
Bo słowa to wielka łaska. Cóż ma tak naprawdę człowiek prócz słów dane?
I tak nas wszystkich czeka kiedyś wieczne milczenie, to się jeszcze namilczymy. Może przyjdzie nam ściany z bólu drapać za najmarniejszym słowem. I każdego słowa nie wypowiedzianego na tym świecie do siebie będziemy jak grzechów żałować. Tylko, że będzie za późno. A ileż takich słów nie wypowiedzianych zostaje w każdym człowieku i umiera razem z nim, i gnije z nim, i ani mu potem w cierpieniu nie służy, ani w pamięci.
To po co jeszcze sami sobie zadajemy milczenie?
milczenie słowo łaska
Dodaj do notesu 

12 ranking

Rozdział VI Płacz 291
Ten płacz jej jak deszcz z zaniesionego nieba siąpił po mnie, a ja mokłem pokornie, jakbym się na ten deszcz płacz naumyślnie wystawił, żeby mnie opłakał.deszcz płacz
Dodaj do notesu 

11 ranking

Rozdział V Matka 205
Może się przecież zdarzyć, że się jedno z drugim pomylą, nikt nie wie naprzód, kto jest komu przeznaczony, bo i przeznaczenia się mylą, z przeznaczeniem jak z dniem, chwalić go dopiero trzeba po zachodzie słońca.przeznaczenie
Dodaj do notesu